Welkom!

Wij zijn Nico en Marlies Wobben en in februari 2008 zijn we verhuisd van Nederland naar Regina, Saskatchewan, Canada! Nico is verpleegkundige in het General Hospital en ik (Marlies) werk thuis als administrator bij Canada Life en voor mijn eigen web design bedrijf Feel The Fire. En we hebben 7 katten!
  • Regina
  • Amsterdam

Almirida, Laatste Foto’s, Terugvlucht

Hey luitjes, we zijn veilig thuisgekomen! Over de laatste paar dagen:

» fotoalbums 2005/CRETE-SANTORINI

Na ons laatste bezoek aan het internet café op de 24e, gingen we pita gyros eten op de weg terug van het appartement. De rest van de nacht zaten we op het balkon, kijkend naar de ferry en andere boten, onweer ver weg in het westen en de vliegtuigen binnenloodsen – hoe gaan die zich redden als we weg zijn?! 😉

Zondag, 25 september – Almirida

Ik ging vroeg slapen, maar had een rusteloze slaap door de migraine. Toen ik op was, ging het wat beter, we gingen naar ApiCorno voor een laatste Amerikaans ontbijt. Daarna voelde ik me niet goed en ben ik weer een tijdje naar bed gegaan en de migraine ging ’s middags langzaam weg.

We gingen naar Almirida voor wat laatste souvenirs en wilden wat drinken en een hapje eten in Dunes, de bar die vroeger Elena’s bar was onder het appartement dat we toen hadden. Dat hapje (een hamburger en een olijven en feta schotel) bleek best groot! Daardoor waren we de rest van de dag niet erg hongerig meer.

Nadat we onze koffers zover mogelijk hadden gepakt, wilde ik nog een deel van de dag op het balkon lezen en rond 9 besloten we toch nog uit te gaan. Niet om te eten, maar om wat bij ApiCorno te drinken. Dat wilden we steeds, maar we waren altijd te vol van het eten! Nico had een paar Mythos bier en, aangezien de migraine weg was, trakteerde ik mezelf op een cocktail met Kahlua, vodka, Bailey’s en ijs 🙂 Het was een mooi einde van onze vakantie! We zaten daarna nog een tijd op het balkon (wat anders).

Maandag, 26 september – terugvlucht

Tijd om naar huis te gaan. We hadden een heerlijke vakantie, maar we wilden ook weer naar huis, terug naar onze kat Robin en onze gewone dingen. We werden eerder dan gepland wakker, stonden op, zeiden Eleftheria gedag en reden naar het vliegveld. Na een goede vlucht en shuttle bus rit kwamen we net na 17u thuis. Het was een vreugdevolle reunie met Robin 🙂

Dus alles bij elkaar was het leuk in Kalives en in het Flisvos appartement (hun auto was ook goed). En hoe veel we ook van Kreta houden, één van de hoogtepunten was toch de excursie naar Santorini, een droom die uitkwam! Met onze Canada plannen in het achterhoofd weet ik niet of we ooit nog eens teruggaan naar Kreta, maar in de 4 x 3 weken die we daar doorgebracht hebben (onze huwelijksreis in ’96, vakantie met Els en Maurice in ’98, beiden in Gournes, ten oosten van Heraklion, en toen weer zelf in ’01 en ’05 in het westen), hebben we veel mooie herinneringen gemaakt die altijd bij ons zullen blijven 🙂

Samaria Kloof (ingang), Chania, Almirida

Bedankt voor de trouwdag- en verjaardagswensen! Casper, 42 moet een typfout zijn geweest, waar zat ik met mijn gedachten.. ik bedoel 21 😉

» fotoalbums 2005/CRETE-SANTORINI

Vrijdag, 23 september – Samaria

We hadden nog een bergroute gepland, en we gingen naar de ingang van de Samaria kloof in de Witte Bergen (Lefka Ori). De rit was fantastisch, veel ruige landschappen, berggeiten en bijna op het einde het Omalos plateau op 1200m. Het uitzicht vanaf de ingang van de Samaria kloof (of eigenlijk, de taverne erboven) is adembenemend, wellicht het meest indrukwekkende berglandschap wat ik ooit op Kreta heb gezien. Als je in die kloof kijkt, besef je hoe hoog de Witte Bergen zijn. De temperatuur was daar een stuk koeler dan aan de kust, de wind was zelfs fris! Nico kreeg het koud, kun je voorstellen!…

De rit was nogal vermoeiend en we sliepen allebei een tijdje nadat we terug in Kalives kwamen. Voor mij helaas omdat ik een migraine kreeg, ondanks de frisse lucht. Na wat slaap was het iets beter en gingen we bij Peperia eten, ik wilde die gevulde paprika’s (met acht soorten kaas) weer 🙂 We namen kalamari (inktvis ringen) en courgette balletjes als voorgerechten en die paprika’s en varkenskarbonade als hoofdgerecht. Als toetje hadden we wat halva, druiven en raki, en raad eens wie dat allemaal moest opdrinken (aangezien ik migraine had) 😉

Zaterdag, 24 september – Chania

Ondanks de migraine wilde ik toch ergens heengaan, frisse lucht is altijd goed en vandaag was onze laatste gelegenheid. Dus na het ontbijt reden we naar Chania, ik ging naar Roka terwijl Nico foto’s maakte van wat straten en de markthal. Bij Roka bespraken we onze opdracht voor een kussen met Anja, die van plan is deze winter de achterstand in te halen, dus we hoeven niet nog eens vier jaar te wachten 😉 We hadden het ook over de website die ik voor hen wil maken en Nico nam veel foto’s in de winkel. Helaas misten we Mihalis net, dus die zagen we dit keer helemaal niet. We liepen nog wat rond, zochten naar wat souvenirs en ik kocht wat aardewerk van mijn vader’s verjaardagsgeld.

Terug in Kalives sliepen en lazen we een tijdje en toen het weer wat beter met me ging, bezochten we het internet café. Dit zal waarschijnlijk de laatste update zijn hier op Kreta, ik post wel weer als we thuis zijn! Het is een geweldige vakantie geweest, maar we kijken er ook naar uit om weer naar huis te gaan en Robin weer te zien 🙂

Trouwdag Op Santorini – Verjaardag Met Margret En Carel

» fotoalbums 2005/CRETE-SANTORINI

Dinsdag, 20 september – 1 daagse cruise naar Santorini

Op onze negende trouwdag stonden we om 5.15u op om naar Santorini te gaan. We reden naar de haven van Rethymnon, maar naar het verkeerde gedeelte eerst en we hadden moeite de weg te vinden via de éénrichtingsstraatjes van het oude centrum naar waar de boot was. Maar we waren gelukkig op tijd! Op de boot werden we meteen naar het restaurant geloodst voor een groot en compleet ontbijt buffet. Daarna gingen we het dek op om van het briesje te genieten. Om 9.30u was er een Nederlands praatje over Santorini en de excursie die je voor 20 euro kon boeken (naar Phyrgos, Ia en Fira). We kochten een boekje over Santorini en de rest van de vaart bleven we op het dek. Om 11.30 moesten we allemaal naar het theater waar de uitgang was. We misten dus het uitzicht op Santorini toen we bij de cirkel van vulkanische eilanden kwamen (geen ramen daar), maar dat kregen we met beter licht te zien toen we weer weg gingen. Het was te vol in het theater en we moesten meer dan een half uur wachten voordat we van de boot af konden in Althinios.

Maar toen was de aanblik van de klippen al indrukwekkend en per bus gingen we de stijle weg omhoog. Het uitzicht over alle eilanden en de caldera (het water ertussen) was overweldigend, net als op de ansichtkaarten. Robby was een leuke gids.

We reden naar Phyrgos, waar wij (busladingen met toeristen) 45 minuten losgelaten werden in de smalle straatjes van het middeleeuwse centrum. Een heel oud vrouwtje drong erg aan om foto’s van haar te maken (in het zwart, maar met een Santorini baseball cap op, jeetje) en verwachtte dan geld.

Toen reden we naar Ia aan de noordkant van het eiland in een half uur, met overal mooie uitzichten en Robby vertelde veel over het eiland en de verschillende kleuren van de vulkanische lagen.

Ia is het stadje waar de meeste ansichkaart-foto’s zijn gemaakt. Huizen in de heuvels gebouwd, het dak van de één is het terras van de bovenburen, en er zijn veel kleine, privé kerkjes (iedereen wilde dichter bij god zijn dan de buurman). Het meeste is in lichte kleuren geschilderd, zoals wit, geel, roze or terra en kan bereikt worden via smalle, onregelmatige paadjes of eigenlijk trapjes. In de brandende zon (Robby schatte dat het 36 graden was) gingen Nico en ik zo’n trapje af en ergens verderop weer omhoog. Ik had al dorst, dus het was een kwelling om weer helemaal omhoog te klimmen! Terug op het doorgaande pad gaf Nico me een enorme fles water – dat moet het mooiste trouwdag kadootje zijn geweest wat hij me ooit gegeven heeft! 🙂 Dat doorgaande pad was erg romantisch met veel artistieke en souvenirs winkeltjes, maar we hadden geen tijd om veel rond te kijken. We hadden het uur nodig om te lopen en zoveel mogelijk ansichtkaart-uitzichten te vinden om foto’s van te maken 😉

Na een kort ritje kwamen we bij Fira aan, waar we ook weer ruim een uur hadden. Veel winkels daar, vooral juweliers, maar we liepen naar de kabelbaan en zaten een tijdje in een taverna (broodje tonijn voor Nico en baklava voor mij, mmmm!!) met uitzicht over heel Santorini. Ook in Fira veel ansichtkaart-uitzichten! Deze hele trip is een massa toerisme haastklus (wat te verwachten was) en er is amper tijd om alles in je op te nemen en echt ervan te genieten. We namen echter wat tijd in Fira en ik denk dat we nog veel zullen nagenieten van de foto’s later! Daarna gingen we naar de kabelbaan en de rij was zo lang dat ik bang was dat we niet op tijd terug bij de boot zouden zijn! De andere optie was om 600 trappen naar beneden te lopen en dat zou ook niet sneller gaan. Maar gelukkig schoot de rij goed op en kwamen we op tijd beneden aan. Kleine bootjes brachten ons terug naar de Golden Prince en we hadden nog wat prachtige uitzichten op de klippen terwijl we Santorini uitvoeren in de avondzon.

Tegen 20u waren we aan de beurt voor het avondeten. Het buffet was OK, maar drankjes waren niet inclusief, niet eens water of een frisdrank. Dat was stom, maar het eten wat we hadden was OK. Na het eten gingen we wat drinken en zaten we de rest van de vaart op het buitendek achterin in de warme avondlucht. Toen we weer in Rethymnon waren, keken we zolang als het kon naar de mooie lichtjes van de stad voordat we naar onderen moesten om het schip te verlaten. We waren vies (hele dag zweten in 36 graden, zoute zeelucht) en moe. Het was veel te kort, te toeristisch en te gehaast, maar we kregen indrukwekkende en unieke dingen te zien en daar ging het om. En de foto’s zullen ons nog heel lang veel plezier geven! Het zou beter zijn om Santorini een paar dagen lang te bezoeken, maar het is duur en ik moet er niet aan denken de hele tijd die trappen op en af te moeten lopen 😉 Het was zeker een prachtige trip voor onze trouwdag!

Woensdag, 21 september – Margret en Carel treffen in Bali

Het eerste wat we deden na slapen was douchen! We waren te moe om dat te doen toen we thuiskwamen (rond 23.30u geloof ik). Het was vandaag iets koeler en omdat het mijn 42e verjaardag was wilde ik pannenkoeken hebben, dus we gingen naar ApiCorno.

Die dag reden we naar Bali om Margret en Carel te treffen (ik ken Margret van een Canada forum), zij verblijven in Chersonissos (en Bali is min of meer in het midden). We zagen dat het haventje een half uur lopen was van de bushalte aan de grote weg, dus rond 14u reden we naar de weg toe om te kijken of ze uit de bus waren gestapt die we pas voorbij zagen rijden. We wisten niet hoe ze eruit zagen, dus we keken of iemand ONS herkende, hehe! Het werkte en we vonden ze! Alleen hun twee, Carel’s moeder was in Chersonissos gebleven. We namen ze mee terug naar het haventje, waar we op een terrasje zaten wat over de baai uitkeek en dronken, kletsten en lachten urenlang! We hadden veel plezier samen en besloten om ook nog te eten in Bali. Daarvoor gingen we naar de strand tavernas die dichter bij de grote weg waren. We reden om 20u weg naar een heel heel leuke dag met goed gezelschap – ik had mijn verjaardag niet beter kunnen doorbrengen!

Donderdag, 22 september – Chania, Kalives

We beginnen erover na te denken wat we in de laatste dagen willen doen. Ik hoop dat we nog een kans hebben om naar Omalos te gaan voor een laatste rit door de bergen, maar het zal aan het weer liggen (het lijkt om te slaan). We lieten Gramvousa al vallen, maar ik denk dat we nog wel wat tijd in Chania zullen doorbrengen.

Nico ging er vandaag heen, maar ik wilde niet veel lopen, Santorini was wat veel voor mijn rug, dus daar heb ik nu wat last van.

Toen Nico terugkwam van Chania, wisten we maar niet wat we met het eten wilden doen. Uiteindelijk gingen we naar de supermarkt nadat we zin kregen in spaghetti carbonara en zodra we hier in het internet café klaar zijn, gaan we dat zelf in ons appartement maken! Yummy!

Imbros Kloof, Chania, Plannen Voor Santorini!!

» fotoalbums 2005/CRETE-SANTORINI

Yassou!

Vrijdag, 16 september – Chania (deel 2)

Nadat we een tijdje in een internet café hadden gezeten, liepen we rond in het oude centrum, ook verder weg van het toeristische gedeelte, oude straatjes waar je echt terug in tijd kunt gaan en je kunt voorstellen dat mensen er in koetsen en op paarden rondrijden. Nico had spijt dat hij de camera niet mee had genomen en hij zei dat de volgende keer dat hij de camera thuis wil laten, ik hem maar met eentje tegen zijn kop moet slaan 😉 We aten lekkere spaghetti in een taverna die “the Park” heette (dezelfde plek als waar we eerder online waren) en dronken een paar frappé’s bij Avalon. ’s Avonds aten we voor het eerst bij Mathos (vlakbij Akrogiali). De zwerfkatten bedelden luid voor wat eten en vochten erom. We willen niet weten hoe zwaar die katten het hebben om te overleven, hun wonden en littekens zien is moeilijk genoeg.

Zaterdag, 17 september – Imbros kloof

Na het ontbijt reed Nico alleen naar de Imbros kloof, terwijl ik “thuis” bleef om een paar dingen te wassen, te lezen en wat op de laptop te doen. Met mijn rug gaat het vrij goed als we naar het dorp lopen of ergens rondlopen, maar ik zou het niet aandurven om een kloof van 8 km te lopen. Ik had mee willen gaan voor de rit, maar dan had ik urenlang ergens verlaten moeten wachten tot hij door de kloof gewandeld was, uitgerust was en dan per taxi of bus weer naar de auto teruggekeerd zou zijn. Natuurlijk was het anders als ik een rijbewijs had gehad. Ik bleef liever in het appartement, wat luxer is dan een gemiddelde Kretenzer taverna stoel 😉

Nico belde vanaf de Imbros kloof toen hij even verbinding had, zei dat het best zwaar was, veel losse stenen en dat hij moe was, maar waarschijnlijk al dicht bij het einde. In totaal had hij drie uur nodig om de kloof te lopen, inclusief een paar korte pauzes. Hij kon een “taxi” (pick up truck) met anderen delen om terug naar de ingang te komen en kwam iets na 17u weer in Kalives aan. Moe, met een zeer lijf en wat blaren, maar heel trots en met veel coole foto’s 🙂

Natuurlijk wilde Nico vanavond nergens meer naartoe lopen, dus reden we naar het centrum om voor tickets naar Santorini te kijken en een paar pita gyros te kopen om mee terug naar het appartement te nemen. Maar toen wilde Nico toch daar eten en gingen we in een simpele taverna zitten (weet de naam niet eens) naast ApiCorno. We waren daar nog niet geweest, maar het eten was goed, mijn grote kip souvlaki was sappig en Nico had zwaardvis.

Zondag, 18 september – Chania

Natuurlijk had Nico overal pijn, dus ik vroeg hem wat hij vandaag wilde doen? Ik wist het antwoord al: Chania 🙂 Ik zei al dat dat zou gebeuren! Als je er eenmaal bent geweest… We ontbeten zelfs daar in de oude haven, heerlijk (we waren tegen die tijd erg hongerig en het briesje was lekker), toen liepen we naar de Turkse moskee en om de hoek naar de eigenlijke haven, we liepen tot het eind en dan terug door de Kasteli buurt. Na een paar uur op het Avalon terras aten we “thuis” wat en deden we een dutje. Daarna kregen we geen honger meer, dus we zaten de hele avond op het balkon.

Maandag, 19 september – Kalives

Morgen willen we op een ééndaagse excursie naar Santorini gaan! Een romantisch detail is dat het onze negende trouwdag is 🙂 We keken naar het weerbericht en dat leek OK voor morgen, dus kochten we de tickets. 70 euro elk, maar het zal vast geweldig zijn om die ansichtkaart foto’s voor onszelf te zien. De boot doet er drie tot drie en een half uur over, vertrekt om 7u en er zitten ontbijt en avondeten buffetten bij in. We kunnen op het eiland excursies doen en we komen rond 22u weer terug in Rethymnon.

Vanavond kwam Victor weer op bezoek en hij trakteerde op een etentje bij Akrogiali 🙂

Dus morgen is het Santorini en de dag erna, mijn verjaardag, willen we wat mensen in Bali treffen. Tot over een paar dagen!

Lake Kournas, Chania, Aptera, Onweer

» fotoalbums 2005/CRETE-SANTORINI

Hoi! We zijn nu in Chania, tijd om het web log te updaten! We zijn o.a. naar Lake Kournas geweest en gisteravond zagen we echte mediterraanse regen, onweer en bliksem!

Dinsdag, 13 september – Lake Kournas

We wilden niet weer een brood ontbijt en gingen bij ApiCorno weer een Amerikaans ontbijt eten (ik had pannenkoeken met maple syrup).

Daarna gingen we naar Lake Kournas, een prachtig klein meer niet ver van Georgioupolis. Het landschap en de sfeer zijn erg bijzonder en we vinden het altijd heerlijk om in het ondiepe deel van het kristalheldere water te zwemmen (eens niet zout, heh), te relaxen op strandbedden onder de kleine bomen, het meer te ontdekken op een waterfiets en te eten or drinken bij de Korissia taverna aan de rand. We bleven er de hele middag en na een uur waterfietsen hadden we zo’n honger dat we een vroege grote maaltijd aten en ’s avonds niet meer voor iets uit gingen.

Woensdag, 14 september – Chania

Ik weet niet waarom, maar ik was nog steeds zo moe ’s morgens, sliep nog wat na het ontbijt en werd “gestoord” door Eleftheria die de bedden wilde verschonen. Dat was voor mij de aanleiding om eens op gang te komen – we wilden naar ons geliefde Chania gaan. Eindelijk! Waarom niet eerder, denk je misschien? We zagen ertegenop, want we wisten als we er eenmaal heengingen, we nergens anders meer heen wilden 😉

Maar geen uitstel meer, vandaag gingen we eindelijk naar de oude haven, parkeerden de auto bij de oude stadsgracht, waar het ons opviel dat er veel van de oude huisjes bovenop de wal weg waren, zoals Tony Fennymore al voorspelde vier jaar geleden. We liepen naar de zee, langs het “hand” monument en om de hoek om in de haven zelf uit te komen. Mooi als altijd!

We struinden last de kust en werden vaak door werknemers van tavernas aangesproken om bij hen wat te eten of te drinken. Maar we wilden naar onze bekende plek, de rock en metal bar Avalon wat in 2001 Dionysos was. De bar was verder niet veel veranderd, dus we zaten daar met wat frappé’s, mensen kijken, van het uitzicht en de muziek genieten en we ontmoetten ook nog een paar interessante mensen. Steve van de States, die op een boot werkte die toen in de Souda Bay lag, na een paar biertjes nodigde hij ons al uit om naar South Carolina te komen waar hij ons de bergen zou laten zien en ons mee vissen nemen. Dat was natuurlijk erg gastvrij, maar ik weet niet of dat er ooit van zou komen, want hij zit 300 van de 365 dagen per jaar op zee. Er kwam nog een Amerikaan bij ons zitten die een paar maanden geleden bij de luchtmacht was weggegaan. Bleek dat hij een tijd in Brunssum gestationeerd is geweest, wat naast onze woonplaats Heerlen ligt! Kleine wereld 😉

Na een tijdje verlieten we het terras om door de kleine steegjes achter de haven te slenteren, de plaats waar de echte schoonheid van Chania is. Die kleine schilderachtige straatjes met al hun kleuren, winkeltjes, taverna’s en oude Venetiaanse/Turkse gebouwen zijn de mooiste die je je kunt voorstellen. Zoals we al eerder zeiden, Chania is de mooiste stad die wij ooit gezien hebben – tenminste dit oude gedeelte.

We bezochten de mooiste winkel in de stad, Roka Carpets, waar Mihalis en zijn vrouw Anja traditionele dingen weven, van tapijten tot rugzakken, in 100% authentiek Kretenzer stijl met Kretenzer wol, geverfd met natuurlijke middelen en in Kretenzer kleuren (veel rood) en patronen. We zaten er in 2001 vaak en spraken zelfs over een website, maar ik kwam er nooit aan toe. We liepen rond in de winkel en ik zei Anja dat we er vier jaar geleden waren en dat alles nog steeds zo mooi is. Ze keek me aan en zei, dat weet ik nog, jij ben de web designer, klopt dat? Ik was verbluft – ze kon ons nog??? Ja dus, ze kon ons nog!

Ze legde uit dat de winkel een aantal jaren grotendeels dicht is geweest, omdat ze nog een zoon gekregen hadden en de familie veel tijd opslokte. Deze zomer waren ze weer opengegaan en nou is ze hard bezig om de orders die er nog liggen af te maken (4 dikke boeken, geen wonder dat we nooit wat gehoord hadden, we staan er nog in). Ik zei dat ik nog steeds een site voor ze wilde maken (wat niet veel werk zou zijn als hij klaar is, ze willen niet via de site gaan verkopen). We zaten daar, dronken (alweer LOL) frappé en kletsten een tijd totdat we rond 18u weer terug naar Kalives gingen. We gingen naar de supermarkt, aten wat in het appartement, douchten en gingen naar Provlita voor een late maaltijd. Niet lang daarna gingen we slapen, moe van het niks doen van die dag 😉

Donderdag, 15 september – Aptera, onweer in Kalives

We sliepen goed en gelukkig werd ik fris weer wakker, in tegenstelling tot de dag ervoor. Vandaag was er regen en onweer verwacht, maar de dag begon erg heet.

Het leek ons beter niet te ver te gaan, dus we probeerden wat achteraf weggetjes uit achter Kalives, gingen naar Aptera (oude ruine op een hoge heuvel waarvan je ver kunt kijken – maar de batterij van de camera hield ermee op), dronken iets bij een taverna en reden via Neo Chorio en Armeni terug naar Kalives. Nico was rusteloos en ging toen nog wat door het dorp wandelen, ik zat op het balkon met de laptop 🙂

Langzaam kwamen de wolken op en werd het steeds donkerder, tegen 18u begon het te regenen en onweren. We zagen het eerst aan beide kanten, toen kwam het dichterbij en de hoosbui kwam in Kalives aan. Het duurde zo’n twee uur en de lucht rook sterk naar wilde tijm. We zagen de bui langzaam weggaan richting zee. Een geweldige lichtshow!

We gingen eten bij Peperia bij het strand aan de westkant, Nico’s mixed grill en mijn gevulde paprika’s (met acht soorten kaas) waren heerlijk! Het was donker, maar het buitengedeelte zag er ook mooi uit, meteen aan het strand, dus we moeten gauw eens terugkomen als het nog licht is. Naderhand zaten we op het balkon en keken nog naar de lichtshow in de verte (nog steeds) tot tegen 1u.

Vrijdag, 16 september – Chania

Elke keer als één van ons die nacht wakker werd, was de lichtshow er nog steeds. In de ochtend regende en onweerde het weer wat, maar rond de middag werd het wat beter. Het bleef bewolkt, maar we besloten maar weer naar Chania te gaan. En hier zijn we dan!

De plannen zover: relaxen in Chania vandaag, morgen wil Nico de Imbros kloof lopen en we denken aan een excursie naar Santorini! We spreken elkaar gauw weer!

Georgioupolis, Kalathas Strand, Paleochora

» fotoalbums 2005/CRETE-SANTORINI

Hoi allemaal,

we hebben hier rondgereden, gezwommen en zelfs een rit door de mooie bergen naar de zuidkust gemaakt! Lees verder…

Donderdag, 8 september – Kalives (deel 2)

Een uur nadat we in het internet café waren, reden we naar Plaka om te eten bij Harokopos. Het was leuk om Fo-Fo weer te zien en hun kip in tomatensaus en moussaka waren heerlijk. We eindigden die avond weer op ons balkon, zelfs in het donker is er uitzicht (lichtjes op Akrotiri en van Kalives en Plaka aan de andere kant, boten, landende vliegtuigen) en het geluid van de zee.

Vrijdag, 9 september – Georgioupolis

Vandaag reden we over de oude weg naar Georgioupolis, door Armeni (waar we stopten en foto’s maakten) en Vrysses. Eerst liepen we een tijdje op het strand ten oosten van Georgioupolis, waar we door het water liepen en half nat werden (harde wind, ruwe zee, rode vlag). Daarna reden we naar het stadje waar we rondliepen bij de haven, de rivier en wat winkels, een frappé dronken op een comfortabel terrasje (Blue Moon) en een lekkere gyros pita aten voor we weer gingen. We namen een andere route terug, door Vamos en we maakten foto’s van de geweldige uitzichten!

Vanavond zagen we onze vriend Victor (van Chania) weer na vier en een half jaar. Hij kwam naar Kalives en we tafelden heel lang bij Akrogiali, gezellig!

Zaterdag, 10 september – Kalathas strand

In plaats van brood kopen en op het balkon eten, gingen we naar de bar aan de kust (ApiCorno) om een Amerikaans ontbijt te eten: eieren, bacon, worstjes, aardappelen, geroosterd brood, koffie, sap en water: niet te vergelijken met een Canadees ontbijt bij Stan’s Diner, maar het komt er dichtbij en was evengoed lekker 🙂

We wilden een deel van Akrotiri gaan ontdekken wat we nog niet kenden (westzijde) en hoopten ook een plek te vinden om te zwemmen. Eerst reden we naar Agios Onufrios, wat aan een kleine baai ligt, heel idyllisch als er geen groot schip, pier en vies strandje waren. De volgende taverna met strandbedden kon dat niet goedmaken en we bleven er niet. Daarna kwam Kalathas en dat was een heel ander verhaal. We vonden een mooi strand met tavernas, strandbedden, mensen die volleybal speelden op het strand en je kon naar een klein eiland 100m van het strand af zwemmen. We spreidden onze strandhanddoeken uit aan het eind van het strand en genoten van het kristalheldere water, de zon, het landschap en onze boeken. Nico zwom zelfs naar het eiland.

Na een paar uur reden we weer terug, namen een verkeerde afslag in Chania en reden wat rond in de buitenwijken, maar uiteindelijk vonden we toch de weg uit de stad weer terug. We hadden nog geen lunch of snack gehad en Nico had zin in kippenvleugeltjes van een fast food keten in Kalives (Simon’s) dus we aten daar een hele maaltijd voordat we terug naar het appartement gingen. Na een goede douche (kunnen ze niet wat minder zout in de zee doen? 😉 ) besloten we op het balkon te relaxen en na wat gelezen te hebben ging Nico pita gyros en brood halen in plaats van uit eten te gaan. Ik zit eindelijk weer in mijn Lord Of The Rings verhaal (derde en laatste deel) en ik moet thuis echt weer meer tijd vrijmaken om te lezen, ik heb het gemist.

Zondag, 11 september – Paleochora

Het is wat heiig, maar we vonden het toch tijd om naar de zuidkust te rijden. We gingen naar Paleochora, de weg ernaartoe was goed en we kwamen langs veel kleine dorpjes en prachtige berglandschappen. Veel delen waren erg groen en meer naar het zuiden zagen we allerlei soorten bomen. Vaak liep de weg tussen grote olijfbomen op de heuvels door, schitterend! Paleochora was kleiner dan ik dacht, maar mooi gelegen op een klein schiereilandje wat de Lybische zee in stak. Je kon terugkijken naar de indrukwekkende kust, de hoge klippen van de bergen. Aan de oostkant was een promenade en rotsige kust, aan het westen een groot strand, waardoor dit plaatsje het meest toeristische is aan de zuidkust. De plaats zelf had wat leuke straatjes met kafenions, winkels en (een paar voor zover we gezien hadden) taverna’s.

Op de weg terug volgden we een bord naar een taverna die 100m van de grote weg af lag: onder grote bomen, bij een beekje (over on-Kretenzer landschap gesproken!) genoten we van een paar goede frappé’s en een Griekse salade. Echt een hemels plekje! Dit was nog in Plemeniana dus we hadden het grootste gedeelte van de terugweg nog voor ons. Terug in Kalives, rustten we wat uit en gingen we weer bij Provlita eten: Mythos bier, worsten en runderstoofvlees voor Nico en witte wijn, saganaki (gebakken kaas) en varkenssouvlaki voor mij. Ik had moeite mijn halve liter wijn op te drinken, en toen kwamen ze ook nog met gratis toetjes: druiven, cake en raki! Wow, eindelijk onze eerste raki, het werd tijd haha! Ik nam slechts één shot na al die wijn, Nico dronk de rest, nog vijf shots denk ik!

Maandag, 12 september – Kalives

Het spreekt voor zich dat we heerlijk sliepen 😉 Al lijken we ’s nachts nooit een goede balans te vinden tussen de deuren open houden en de airco gebruiken. Het natuurlijke briesje is veel fijner, maar om 1u werd ik wakker omdat het te warm was (geen wind) en ik hoorde voor het eerst een mug. We deden alles dicht en zette de airco aan, maar dan voel je constant een koude tocht – niet goed om in te slapen, maar we hadden niet veel keus. Om 6u werden we weer wakker en voelden we dat onze spieren helemaal koud waren. Nico wordt altijd wakker met rugpijn, maar hier is het nog erger. Zoals vaak, zat hij op het balkon om de spieren te ontspannen, en kwam dan weer terug naar bed om nog wat te slapen. Vandaag zagen we de Souda Bay samen wakker worden (wat echt geen straf is!).

Na een luie dag zitten we nu in het internet café en gaan we straks aan de oostkant van het stadje eten, waar de meeste taverna’s zijn, maar het is wat verder van het appartement af. We moeten het eten daar maar eerst wat laten zakken, voordat we het hele stuk weer teruglopen 😉

Eerste Dagen Terug Op Kreta! (Kalives, Kolimbari, Rodopou)

» fotoalbums 2005/CRETE-SANTORINI

We zijn weer op Kretenzer bodem en genieten van het mooie uitzicht van ons balkon! We hadden een goede vlucht en hier is het verslag van de eerste paar dagen:

Maandag, 5 september – Kalives

Voor ons begon de vakantie op zondag de 4e, omdat Nico late dienst moest draaien op zondag en we om 3.30u ’s nachts opgehaald zouden worden – we gingen helemaal niet naar bed, dus het was meer zondagnacht, dan maandagmorgen voor ons. De shuttle bus bracht ons in ruim een uur naar Brussel, we konden vroeg inchecken en hadden veel tijd om rond te lopen en wat te drinken. Te veel tijd eigenlijk, want toen we aan boord moesten, bleek dat het vliegtuig teveel kerosine had en er moest wat uitgepompt worden, wat ongeveer een uur duurde. Ik had moeite om mijn ogen open te houden terwijl we wachtten! Met dat uur vertraging verlieten we Brussel rond 8u en hadden we een plezierige vlucht naar het vliegveld van Chania, waar we om 12.20u aankwamen. Iemand van Flisvos Cars wachtte op ons en reed ons in onze huurauto naar Kalives – dat was wel lekker, zo konden we kletsen en op het landschap letten in plaats van te bedenken wat de weg naar Kalives ook alweer was. Hij bracht ons naar het appartement en we kregen geen studio op de begane grond, maar een appartement op de 1e verdieping! We haastten ons naar het balkon om naar het uitzicht te kijken en ook al zag het precies zo uit als op de foto, was het adembenemend! De zee is vandaag (voor Kalives) vrij ruw (normaal is het heel rustig) dus dat is ook mooi om te zien. Het uitzicht is breder dan wat we de vorige keer in Almirida hadden, en we zitten nu direct aan de zee, met alleen een smalle weg en wat rotsen ertussen.

We gingen even liggen, maar konden niet slapen, ondanks dat de enige slaap die ik had gehad hooguit vijf minuten op het vliegveld was en tien minuten in het vliegtuig. Een uur later kwam eigenaar Manolis langs om hallo te zeggen en later liepen we naar het centrum van Kalives waar we onze eerste frappé’s en Griekse salade nuttigden, hmmmm:) Er zijn diverse restaurantjes aan het water nog voor het pleintje in het centrum en dat is niet ver, een paar minuten lopen. We deden wat boodschappen en gingen terug naar het appartement om wat te dutten en voor dit blog te schrijven op het balkon-met-het-geweldige-uitzicht. Rond 19u gingen we naar het kantoor aan de andere kant van het stadje om voor de auto en het appartement te betalen. We dachten dat we met de creditcard konden betalen, maar voor de appartementen hadden ze liever cash, want dat moesten ze weer aan iemand anders geven. Gelukkig kon Nico het meeste uit de bankautomaat krijgen, de rest betaalden we met onze kaart.

Omdat we al in het centrum waren, besloten we alvast te gaan eten. We kozen voor Akrogiali, waar de rotsige kust eindigt en het strand begint. Ze hadden een paar tafels die niet achter een plastic windscherm stonden, dus daar gingen we zitten. We bestelden de witte huiswijn, een Mythos bier voor Nico, pikilia (gemengde voorgerechten) voor ons samen en allebei kipsouvlaki – net als die eerste avond in Almirida 🙂 En het was heerlijk!! Absoluut de beste Griekse maaltijd die we ooit hadden gehad! Toen de zon onderging en we keken naar wat vliegtuigen die op Akrotiri (aan de overkant van de baai) landden en naar een paar schepen (één ferry) die de baai verlieten, kwamen alle herinneringen van de etentjes in Almirida boven en drong het langzaam tot ons door dat we weer terug zijn 🙂 Na een tijdje gingen we weer terug naar het appartement, zaten even op het balkon, maar gingen vroeg naar bed voor een goede nachtrust.

Dinsdag, 6 september – Drapanos

We waren vrij vroeg op en de zon kwam nog maar net boven de Drapanos peninsula (aan de rechterkant) uit. Wat een mooi gezicht! We ontbeten op het balkon en reden daarna naar Almirida, Plaka en Kambia, om te zien hoeveel het was veranderd. Het was leuk om het weer te zien! Er waren veel nieuwe huizen en appartementen bijgekomen en Almirida is veel toeristischer geworden. Een heel groot hotel voor zover we zagen en diverse extra taverna’s en winkels. Almira Apartments zag er heel anders uit, maar het terras was nu meer een bar en zag er cool uit! We liepen rond en zeiden Sofia gedag in het Flisvos kantoor daar, zij was degene waarmee ik geëmaild had. ’s Middags gingen we terug naar Kalives voor boodschappen en een siësta. We rekten die siësta uit tot tegen 20u. We aten bij de taverna die het dichtstbij was, Provlita. OK, dit was misschien de beste maaltijd ooit. Gebakken courgette, bekri meze (pittig varkensvlees in tomatensaus met wortelen en peper, op friet) en varkenssouvlaki. Er waren diverse zwerfkatten, dat vinden we altijd leuk. Ze kregen alleen niet veel van ons, het eten was te lekker! Naderhand kregen we cognac (denk ik dat het was) en een plak cake van het huis 🙂 Na een wandeling langs de kust zaten we nog even op het balkon voordat we naar bed gingen.

woensdag, 7 september – Kolimbari, Rodopou schiereiland

Na het ontbijt ging Nico douchen en hij zette de halve kamer onder water 😉 De badkamer is heel klein en de vloer loopt kennelijk niet goed af, het water komt snel de slaapkamer in. Ik had meerdere handdoeken nodig om het tegen te houden, maar het bleek dat er zoveel druk op het water zit, dat de kraan niet helemaal open hoeft. Dus probeerde ik dat en ik had geen problemen, minder overstroming en één handdoek was genoeg 🙂 De rest van het appartement is hartstikke mooi trouwens De ingang is aan de gallerij aan de straatkant, je komt binnen in de keuken met een kleine kitchenette, een grote tafel en sofa (extra bedden). De tweede kamer is de slaapkamer, ook smaakvol ingericht met blauw meubilair. Er is die kleine badkamer en de dubbele deuren openen naar het balkon met het mooiste uitzicht wat je je kunt voorstellen.

Rond de middag kwamen onze ex-buren Toon en Mia van thuis op bezoek! Ze gaan al zeker zo’n twintig jaar of zo elk jaar naar Kreta. De eerste twee keren dat wij op Kreta waren, was op dezelfde plaats als waar zij altijd heengaan, Kritzas Beach in Gournes. Elke keer maken ze een twee- of driedaagse trip naar het westelijke gedeelte en zodoende kwamen ze met hun vrienden Leny en Kees op bezoek en gingen we frappé drinken bij Provlita.

Nadat ze weg waren, gingen wij op pad en dit keer naar het Rodopou schiereiland. We namen de nieuwe weg helemaal naar Kolimbari, liepen daar rond in het haventje, zaten op een mooi terras met luxe stoelen, aten een salade en spaghetti en dronken frappé’s. Het was heel ontspannend om daar te zitten met uitzicht op de zee en het strand. Daarna reden we het Rodopou schiereiland op, door de dorpjes Rodopos en Afrata en we reden terug via de kust (met adembenemende uitzichten) naar Kolimbari. Via de oude weg, door de dorpjes, reden we terug naar Chania. Vooral Platanias en Agia Marina waren erg toeristisch, het was een kleurrijke mix van taverna’s en winkels en erg druk. Pfff zou hier toch niet de hele vakantie willen zitten. Toen we terug in Kalives waren, was ik zo moe, maar we gingen toch nog uit eten. We gingen naar een taverna aan het westelijke strand (dichtbij voor ons), maar ik vond het daar niet zo geweldig. Het was wat sjieker, en er was een Griekse band aan het soundchecken voor later. Het was gewoon niet ons ding. Maar het eten was goed, en Nico zei dat zijn varkensvlees met knoflook en paprika’s de beste maaltijd was die hij ooit had gegeten. Echt waar.

Donderdag, 8 september – Kalives

We gingen vrij vroeg slapen, maar de nacht was wat onrustig. Ondanks de airco (die ik niet te hard durfde aan te zetten) was het warm en we probeerden maar de deuren alsook het raam aan de andere kant open te zetten, sinds we nog geen muggen hadden gezien (geen idee waar ze zijn, maar ik ben blij!) en dat was erg prettig 🙂 We werden vroeg wakker, zaten wat buiten, waren nog te moe en gingen weer liggen… zzzzzzzz! Ach da’s vakantie 🙂

Dus dit zal weer een luie dag worden, en tijd om naar het internet café te gaan in het stadje. Voordat we daar gingen zitten, liepen we naar de andere kant van Kalives, de heuvel boven het strand op, waar veel appartementcomplexen stonden. Daar had je een fantastisch uitzicht over het hele stadje en de kust. Het drukke en vrij toeristische stadsstrand met verschillende taverna’s en bars, de rotsachtige kust waar ons appartement is en zelfs een stukje van het westelijke strand. Ansichtkaart foto’s! We liepen naar beneden naar het strand en eerst naar rechts, naar het haventje, dan via het strand naar de taverna’s. We dronken frappé’s en aten een salade bij Manolis, maar de frappé’s waren niet sterk en koud genoeg. We zaten ook een tijd op een bankje op het strand en nu zijn we in het internet café (zoals de meeste winkels was het ’s middags dicht to 17.30u).

Ons appartement: vind de donkere plek op ongeveer tweederde van de rotsachtige kust… da’s de enorme Bougainvillea struik op de zijkant van het gebouw!

Kreta, We Komen Er Weer Aan!

Het is eindelijk bijna vakantietijd!! Morgen(heel)vroeg vliegen we naar Chania, Kreta!

De laatste keer dat we in Kreta waren was in 2001. We gingen naar het westelijke deel en vonden het geweldig. Dit jaar, onze vierde keer Kreta, willen we weer terug naar hetzelfde gebied, maar een andere plaats. We wisten dat Almirida veranderd is, we hebben gehoord dat grotere hotels het kleine vissersdorpje hebben overgenomen, en we wilden een nieuwe plaats kunnen ontdekken (taverna’s etc). We kozen voor Kalives, het is een stuk groter en een echt Grieks stadje, niet alleen een uitvinding voor toeristen. We vielen voor Flisvos appartementen die in het minst toeristische gedeelte liggen, pal aan de kust (maar geen strand). Klinkt perfect voor ons!