Welkom!

Wij zijn Nico en Marlies Wobben en in februari 2008 zijn we verhuisd van Nederland naar Regina, Saskatchewan, Canada! Nico is verpleegkundige in het General Hospital en ik (Marlies) werk thuis als administrator bij Canada Life en voor mijn eigen web design bedrijf Feel The Fire. En we hebben 7 katten!
  • Regina
  • Amsterdam

Motorhoming! – Cypress Hills Interprovincial Park (Centre Block, SK)

» fotoalbum 2009/0921 ~ Motorhoming! Cypress Hills, SK

De Cypress Hills rijzen zo’n 600m boven de prairie uit, met lodgepole pijnbomen (pinus contorta, draaiden) en o.a. herten, elk, elanden en poema’s. Een goede bestemming voor onze laatste trip van dit jaar!

Maandag 21 september

Nico kwam uit de nachtdienst die dag, dus hij moest nog een halve dag slapen voordat we naar Cypress Hills konden afreizen. We hadden gehoopt daar voor het donker te kunnen zijn, maar we moesten ook nog mijn fiets bij de fietsenmaker ophalen en tanken voordat we de snelweg op konden. Rond een uur of 6 waren we bijna in Swift Current en we besloten daar te stoppen voor de nacht. We rolden de Trail Campground binnen, een aardige camping direct naast de stad. Aangezien het mijn verjaardag was, had ik me verheugd op een lekker etentje in het resort op Cypress Hills, maar ik moest genoegen nemen met een naburige Houston Pizza 😉

Dinsdag 22 september

We hadden een leuke en relaxte nacht, en na een gesprekje met de vrouw (Wies) in het kantoortje, die in ’54 van Holland naar hier verhuisd was, deden we boodschappen in de stad en vervolgden toen onze reis naar het Centre Block van de Cypress Hills. Slechts twee campings waren nog open en we kozen een mooie plek op de Rainbow camping. Het weer was prachtig, we bleven op de camping hangen en barbecueden. Toen kregen we bezoek van een hertenbok. Hij kwam naar onze plek, waagde het om dichtbij Tess te komen en aan haar te ruiken (bijna neus tegen neus) en schrok toen ze naar hem blies 😉 Hij liep om de katten heen en naar Nico bij de picknicktafel. Toen keek hij weer naar de katten en bedacht dat hij maar beter kon gaan 🙂 Het was ons niet duidelijk of hij alleen nieuwsgierig was of dat hij ons wilde intimideren (het is bronstijd), waarschijnlijk allebei 😉

Woensdag 23 september

Wat een geweldige plek om wakker te worden. Niet alleen is het een mooie kampeerplek en is het weer mooi, maar de pijnbomen ruiken ook zo lekker. ’s Middags gingen we een stukje fietsen in het park. We gingen naar het meertje (Loch Leven) en fietsten eromheen, gingen toen naar het bezoekerscentrum en het restaurant in de Cypress Hills Resort Inn. We gingen voor een koffie, maar dineerden er uiteindelijk 🙂 Leuke mensen, leuk gebouw, lekker eten!

Donderdag 24 september

Een erg luie dag vandaag, de enige aktiviteit die we gedaan hebben is een korte wandeling over de Woodland Trail van onze camping naar het resort (en terug), en Nico’s hout kappen 😉

Vrijdag 25 september

We gingen ontbijten in het resort en hadden zin in een ritje (de Centre Block Auto Tour). Natuurlijk wilden we wildlife zien en wisten we dat de kans daarop overdag veel minder is, maar we wilden niet wachten. Het is een erg mooie rit, eerst over een hobbelige grind/stenige weg langs het jongens scout kamp, dan een stuk verhard langs twee echt spectaculaire uitzichtspunten en de rest was over vrij goede grindwegen over de “rough fescue” prairie (bepaalde inheemse soort zwenkgras typisch voor de prairie) bovenop het Cypress Hills plateau. Deze uitzichtspunten waren Lookout Point en Bald Butte, waar je een verbluffend mooie uitzicht hebt over de praire naar het noorden. Je kunt er Maple Creek zien en ook de Great Sand Hills een beetje, die 100 km naar het noorden liggen! Vanaf Bald Butte kun je ook de Gap zien (de vallei tussen het Centre en West Block) en het West Block zelf. Aan het einde van de rit zijn we nog naar de Highland Trail gegaan, waar we om de meertjes heen wandelden in de kleine vallei. Geen eland te zien, maar wel een prachtig landschap zo met de herfstkleuren.
Op de camping maakten we een vuurtje en kookten daar een keer op. We hebben besloten de camper na deze trip voor de winter klaar te maken (schoonmaken en antivries in alle leidingen), dus dit was de laatste kampeeravond van dit seizoen!

Zaterdag 26 september

We hadden nog een nacht kunnen blijven, maar besloten vandaag terug te gaan, zodat we thuis ook nog wat tijd zouden hebben, voordat we maandag weer moeten werken. We vertrokken om 9.15u, pakten een koffie bij Caroline’s in Maple Creek (maar we vonden onze koffies allebei niet lekker) en ik smeerde wat broodjes toen we eenmaal weer op de snelweg waren. Na nog een stop in Swift Current (om te tanken en voor betere koffie ;)), gaan we de camper voor de winter klaarmaken, zelf winterslaap houden en regelmatig de foto’s bekijken van alle geweldige trips van dit eerste seizoen!!

Cypress Hills Interprovincial Park – Rainbow Campground

Een van de vele campings in het Centre Block, in een prachtige bosrijke omgeving. Rainbow was de laatste camping met services die nog open was na het hoogseizoen, het was 1-1.5 km van het centrale gedeelte. We kozen een full service plaats uit (water, stroom, riool) want die leken iets vlakker te zijn dan de meeste andere plaatsen. Ondanks dat de extra dingen in het park gesloten waren (winkel, cafe, eettent etc) moesten we nog de volle mep betalen, $26 (normale provinciale bedrag). We hoefden geen park entree meer te betalen (maar we hadden toch een jaarpas). De enige extra service die nog open was (behalve het bezoekerscentrum) was de Cypress Hills Resort Inn met zijn (goede) restaurant. We hebben de kleine toiletgebouwtjes niet gebruikt, alleen het service centrum (met wcs en douches) en dat was prima en erg schoon! Mooi park, alleen iets te heuvelachtig om lekker te fietsen.

Motorhoming! – Buffalo Pound Provincial Park

ruim een week geleden we waren bij de Buffalo Pound, kijk ook naar de update van Waskesiu, in de post hieronder!!

» fotoalbum 2009/0911 ~ Motorhoming! Buffalo Pound, SK

11-13 september

Voor dit korte weekend besloten we dicht bij huis te blijven en naar het Buffalo Pound Provincial Park te gaan boven Moose Jaw. Voor foto’s van het zuid-oostelijke deel van het park (incl. de bison kudde), zie de foto’s van het familie bezoek. We kampeerden op de Maple Vale camping en bleven de hele tijd daar, we hebben niet eens gefietst. Het was drukker dan we hadden verwacht (het seizoen eindigt zo’n beetje op Labour Day, de feestdag van afgelopen maandag), maar het was leuk, want we kwamen regelmatig met andere kampeerders aan de praat, vooral onze buurman Gord. We kampeerden bij een droogstaand beekje waar we een paar keer een kleine chipmunk zagen. De camping ligt dicht bij het meer en ligt in de ‘coulees’, erg mooi. De meeste van de plekken met stroom op gras met wat bomen zijn behoorlijk ruim. Zaterdagavond hadden we een vuurtje tot na middernacht, hoorden de coyotes huilen en keffen en genoten van het gezelschap van Gord en zijn vrouw Lorraine. Op zondag brachten we nog wat tijd door in het park bij de camping, waar we aan het meer zaten en foto’s maakten, voor we weer richting huis gingen.

Buffalo Pound Provincial Park – Maple Vale campground

kampeerplekken op gras met wat bomen, en bosjes rondom. Mooi gelegen in de coulees (smal dal in de heuvels aan het meer), de plekken zijn behoorlijk open, maar erg ruim. Aan het eind van de camping is een gedeelte zonder voorzieningen met wat kleinere maar meer afgeschermde plaatsen. Het Service Centre had wc’s en douches, maar kon wel een opknap- en schoonmaakbeurt hebben. De kleine toiletgebouwtjes waren dicht voor het seizoen. We hadden een naseizoen prijs van $18 voor stroom (normaal $22). Er is een winkeltje vlakbij die al dicht had moeten zijn, maar ze waren nog in het weekend open om nog wat voorraad kwijt te raken.

Motorhoming! – Prince Albert National Park (Waskesiu, SK)

Een beetje laat, maar hier de update van onze trip naar Waskesiu, bijna 4 weken geleden!

» fotoalbum 2009/0826 ~ Motorhoming! Waskesiu, SK

woensdag 26 augustus

Het hele jaar vertelde ‘iedereen’ ons al dat we naar het noorden naar Waskesiu moesten gaan. Dus eindelijk deden we dat! Het is voor ons zo’n 6 uur rijden met de camper, plus we stopten bij het kruispunt met de 16 om te tanken en de benen te strekken, en we bezochten Caroline heel even in Prince Albert. Tegen 8 uur kwamen we in Waskesiu aan, net voor de schemer. We werden meteen verliefd. Mensen bleven zeggen dat het er zo mooi is, maar niemand zei dat het ZO mooi is! Zelfs de camping voor lange caravans die op Google Earth uitziet als een parkeerplaats met maar weinig bomen, is prachtig! Sommige delen zijn erg open, maar we zochten een plek uit met meer bomen en staan tussen hoge naaldbomen, en aangrenzend zijn bomen en struiken. In de schemer liepen we naar het meer, net op tijd voor wat post-zonsondergang foto’s. Verbluffende kleuren!!! We liepen naar het dorp over het pad voor prachtige cabins aan het meer door, goed uitkijkend voor wildlife (elk en zwarte beren zijn vaak te gast) om verrassingsontmoetingen te vermijden. We bezochten de winkel en liepen terug over de gewone weg. We moesten een flink stuk van de Trailer Park camping over om bij onze plek te komen, en het was onvermijdelijk om door wat donkere stukken te lopen. We bleven praten om mogelijke dieren te laten weten dat we er waren, maar toch liepen we bijna letterlijk tegen een elk op in het donkerste stuk!! Ze was maar een paar meter van me af toen ik haar opmerkte aan de linkerkant van het pad, dus ik schrok en deinste terug achter een picknicktafel aan de rechterkant. Maar ze was niet verstoord door ons, dus ze bleef grazen en we liepen met een boog om haar heen om naar onze camper te lopen zonder verdere verrassingen. Niet de slimste zet om in het donker daar rond te lopen, maar het was de wandeling wel waard na 6 uur rijden 🙂

donderdag 27 augustus

Deels bewolkt en niet zo warm als ze gemeld hadden, maar toch nog lekker om naar het dorp te fietsen na het ontbijt. We namen weer het pad voor de cabins aan het meer (wow…) en hadden een latte bij de Beach House. ’s Middags bleven we op de camping. We mochten naar een meer bebost gedeelte van de camping dat je alleen voor RV’s tot 27′ kon reserveren, als we een plek zouden zien waar we in zouden passen. Het was een mooi gedeelte, en we zagen ook wel plekken waar we best in zouden kunnen, maar we zijn eigenlijk wel blij met het meer open gedeelte (meer te zien), dus we blijven staan. In de struiken bij onze camper heb ik vandaag al een hert gezien!
Voor het eten gingen we naar de Asian House in het dorp, waar we ook herten gezien hebben en daarna gingen we naar de golfbaan. We waren maar in een klein gedeelte daarvan, maar daar zagen we herten en elk samen (beide moeders met hun nazaten). We bleven op een afstand toen we om hun heen gingen, maar op een gegeven moment kwamen de kleine herten beide onze kant op en passeerden ons op heel korte afstand. Gewoon fantastisch. We verlieten de golfbaan weer om een ijsje te kopen en de zonsondergang te gaan kijken op de pier bij het strand! Daarna gingen we terug naar de camping en keken een film.

vrijdag 28 augustus

We liepen naar het winkeltje bij het cabin park op de hoofdweg om wat verse broodjes voor het ontbijt te halen (nou ja verpakte dan) en bleven een tijdje op de camping, waar weer herten langs kwamen lopen. Later in de middag besloten we om een stukje te gaan rijden. We namen de route langs de noordkant van het meer, de Kingsmere Road. Een goed onderhouden grindweg waar je vaak wildlife kunt zien, maar wij zagen niks (misschien omdat het midden op de dag was). Toch een mooie rit hoor! We stopten bij de Waskesiu rivier, het Waskesiu haventje en het Hanging Heart haventje.
’s Avonds aten we in het dorp en fietsten we daarna naar de golfbaan. Dit keer vonden we de elk kudde incl. de stier! Toen we de golfbaan verlieten, zagen we nog de prachtige kleuren net na de zonsondergang – ik geloof niet dat we die ooit zo mooi hebben gezien als in Waskesiu!

zaterdag 29 augustus

’s Morgens liepen er, alweer, herten langs! We werden ook vermaakt door spelende eekhoorntjes, dus er was geen tekort aan wildlife. Zelfs wildlife wat je niet wilt: muggen. We moesten royaal sprayen en elke twee uur om te voorkomen dat je door kuddes van deze beestjes aangevallen werd. Ik heb zelfs de katten af en toe bespoten, ik wilde ook niet dat zij een boel muggebeten zouden krijgen in het gezicht of zo.
’s Middags fietsten we nog rond op de campings (Trailer Park, en Beaver Glen die wat dieper in het bos ligt) en naar het dorp. Tijd voor wat laatste foto’s en een BBQ op de camping. En alweer, zucht, liepen er herten langs! De katten vonden het wel boeiend 😉

zondag 30 augustus

We namen de mooie pittoreske weg uit het park (zagen weer geen wildlife) en vervolgden onze weg naar huis op de 2. We bezochten Astrid’s familie in Wakaw en hadden daar een relaxte pauze. De rest van de weg terug leek erg lang, we aten bij de kruising met de 16 en rond 8 uur waren we eindelijk thuis. Een lange rit… maar zeer de moeite waard!

Trailer Park Campground, Waskesiu, Prince Albert National Park

Pull through plaatsen (27’+ kunnen alleen op deze camping reserveren) op gras, deels heel open, deels met grote naaldbomen. De minst natuurlijke camping (Beaver Glen ligt in een tamelijk dicht bos), maar nog altijd erg mooi en het dichtst bij het dorp. Er is echter ook een deel wat meer in het bos ligt, met kleinere plaatsen (baaitjes) en meer afgeschermd. Omgeven door bosjes en bomen, en cabins en bomen (overal waar je kijkt in het dorp zijn veel bomen…). Regelmatig bezocht door herten en soms elk en zwarte beren. We hadden een full hook up voor $34 en een National Parks pas is nodig. Het Service Centre was modern genoeg en schoon, heerlijk! Eén van 2 nationale parken in SK, en het mooiste SK park wat wij gezien hebben!!

Jasper – Prairie – Thuis!

update van de laatste dagen:

» fotoalbums 2009/ROCKIES / FAMILY VISIT

Zaterdag 18 juli (vervolg)

kampeerplek zonder voorzieningen op de Whistlers campingNa de laatste update bleven we nog even in Jasper, kochten wat indianen kunst bij de Our Native Land winkel naast de wasserette. We kopen daar altijd wat, maar het is moeilijk om uit zoveel moois te kiezen. We gaven uiteindelijk een beetje meer uit en namen een gelimiteerde print van Sue Coleman mee naar huis en een klein schild met leer bespannen en gedecoreerd met een medicijnzakje, speerpunten en veren. Terug op de camping moesten we naar een plek zonder voorzieningen (toen we reserveerden was er geen plek met stroom meer voor die nacht, en de camping was helemaal vol). Het was een mooie plek verder weg van de Icefields Parkway, in een gemengd naald- en berkenbos. De anderen kwamen bij ons barbecueën. Helaas kregen we wat onweersbuien over ons heen (we zaten onder de luifel), maar er kwam een kudde elk langs onze plek wat dat natuurlijk ruimschoots goed maakte 🙂 Er was geen grote stier bij, maar het zijn evengoed indrukwekkende dieren.

Zondag 19 juli

een hert bij Medicine LakeDe moeder aller dagen, zoals Nico het noemt. Op de agenda voor vandaag: de Maligne Lake Road incl. de Maligne Canyon, Medicine Lake en Maligne Lake zelf. We reden naar de Sixth Bridge (zesde brug) van de canyon, waar Ton en zijn familie hun camper achterlieten, toen namen we ze mee naar het begin van de wandelroute waar het restaurant is. Ze liepen de route door de canyon terug naar hun camper en voegden zich daarna weer bij ons. Intussen liepen wij (pap, Amalia, Nico en ik) naar de First Bridge (eerste brug) en lunchten we in het restaurant. Samen gingen we weer verder op de schilderachtige Maligne Lake Road, langzaam en uitkijkend naar wildlife. We stopten bij Medicine Lake om van het uitzicht over het tamelijk volle meer te genieten (voller dan wij het ooit in de herfst gezien hebben) alsook van de herten die vlak bij de parkeerplaats waren. Aan het eind van de weg brachten we een tijd door bij Maligne Lake en aten we in het restaurant (ze hadden alleen lunchgerechten, maar er was genoeg om je maag mee te vullen :)). We verhuisden naar de 2e parkeerplaats en bleven daar een tijdje, omdat we tegen de schemer terug wilden rijden. Net toen ik weer de camper in wilde gaan, kwam er een hert uit het bos en we bleven kijken en foto’s maken van slechts enkele meters afstand. Zo schattig!
Rond 8.30u besloten we terug te rijden, hoewel het nog niet donker aan het worden was (het zou nog tot na 10u licht blijven, en we wilden niet zo laat terugkomen). We zagen een hele tijd geen dieren meer en we waren een beetje teleurgesteld, tot we eindelijk een elk langs de weg zagen. Op het laatste stuk hoopten we nog een coyote of zo te zien en we kregen weer hoop toen we zagen dat een auto langs de weg stopte. Toen zagen we wat zij zagen… een zwarte beer vlakbij de weg!! Yeehaw, eindelijk!! Maar dat was nog niet alles. Toen we weer in de buurt van Jasper kwamen, zagen we auto’s bij de 16 staan, waar we al eens ‘bighorn sheep’ hebben gezien (schapen waarvan de rammen grote gekrulde hoorns hebben). Dit keer waren ze hoog op de rotsen, we zagen een mannetje met de grote hoorns, vrouwtjes en een paar kleintjes! En bij de afrit naar Jasper zagen we een kudde elk oversteken. Wow, zo veel dieren aan het einde van de trip! En dat is waarom Nico het de moeder aller dagen noemt 🙂

Maandag 20 juli

pap en Amalia bij de Athabasca FallsVandaag namen we tijdelijk afscheid van Rita, Ton, Martijn en Sander. Zij gingen verder naar B.C. met hun camper en wij gingen terug naar Regina (in 3 dagen). We gingen rond 11u weg en stopten bij de Athabasca Falls (we hadden die nog nooit zo woest gezien!!) omdat we die op de heenweg overgeslagen hadden. We stopten verder nergens op de Icefields Parkway totdat we bij Saskatchewan Crossing kwamen, waar we weer lunchten. We reden verder tot ongeveer 10 km ten oosten van Canmore, waar we een nachtje op de Bow Valley camping in het Bow Valley Provincial Park bleven. Prachtig gelegen in het bos op de helling van de Bow River, maar ik had wel gehoopt op betere wc’s (van die gaten in de grond en niet erg schoon) of gratis douches als je al $34 betaald voor een plek met stroom (en water). Misschien zijn we ook wel erg verwend met de uitstekende plaatsen op de provinciale campings in Saskatchewan (die vragen wel een park entree wat Alberta niet doet, maar slechts $22 per nacht en ze hebben doorgaans betere wc’s/douches).

Dinsdag 21 juli

We waren van plan tot Maple Creek te rijden vandaag, maar omdat we al voor 9u weg waren, dachten we dat we toch zeker tot Swift Current konden komen. Maar toen we eenmaal op de prairie reden, wat zo’n 1000 maal relaxter is dan in de bergen, schoten we zo goed op en Nico voelde zich zo fit, dat we door naar huis zijn gereden!! We kwamen voor 9u in Regina aan – 840 km op een dag 🙂

Dus nu is het vrijdag en zijn we thuis met pap en Amalia. Ze waren goede kampeerders, maar zijn toch wel blij nu weer in een fatsoenlijk bed te kunnen slapen. Nico heeft dit weekend nachtdienst, maar is volgende week weer vrij (ik ga ’s morgens werken), dus we kunnen dan wat dagtrips maken en andere dingen bekijken in Regina. Volgende week zaterdag komt mijn broer en zijn familie naar Regina voor hun laatste paar dagen in Canada. Wordt vervolgd!

En dit weekend vieren Ton en Rita beide hun verjaardag, dus VAN HARTE GEFELICITEERD voor hen!!!

Banff – Lake Louise – Jasper

» fotoalbums 2009/ROCKIES / FAMILY VISIT

Eindelijk een update! We hadden nog geen kans gezien om internet op te zoeken tot nu, dus hier zijn onze avonturen en een paar foto’s van de afgelopen dagen!

Maandag 13 juli

Na ontbijt in het hotel gingen we boodschappen doen bij de Superstore en toen kon Ton zijn camper gaan halen bij Canadream. De instructies en het papierwerk duurden meer dan een uur, terwijl sommigen van ons in onze camper wachtten in de stromende regen. Rond 4 uur gingen we naar Banff, en gelukkig klaarde het wat op onderweg, al hadden we af en toen nog wat regen. De bergen zaten deels in de wolken, hopelijk zien we morgen meer. Op de Tunnel Mountain camping kookten en aten we nog samen.

Dinsdag 14 juli

Het regende vandaag nog steeds, al klaarde het af en toe ook op. We ontbeten in een gebouwtje op de camping, dat was geweldig! Er staan 2 grote picknicktafels in waar 8 man aan kunnen zitten (per tafel) en een houtkachel in het midden. Na het ontbijt namen we de bus van de camping naar het centrum van Banff om er wat rond te lopen, te shoppen en een koffie te drinken. Terug op de camping bereidden we een BBQ. Zon of regen (we hadden beide trouwens, en een enorme regenboog), wij gingen weer met alles naar dat gebouwtje voor een gezellig avondeten!

Woensdag 15 juli

elk bij BanffNa het ontbijt verlieten we onze plekken om nog wat van Banff te zien, aangezien het weer eindelijk opklaarde! We wandelden naar de vennen bij de Cave and Basin site (de zwavelbronnen die aan het begin staan van Banff’s geschiedenis), gingen in de kabelbaan omhoog naar de top van Sulphur Mountain (erg druk natuurlijk na die paar regenachtige dagen) waar we een spectaculair uitzicht hadden op Banff en de omliggende valleien, en we lunchten daar. Vanuit Banff namen we de Bow Valley Parkway naar Lake Louise en we stopten bij Johnston Canyon (Ton, Rita en de jongens liepen tot aan de 2e waterval, de rest bleef in en bij het kadoshop/restaurant gebouw). Op de Parkway zagen we een hert, Rita zag ook een coyote. In Lake Louise Village deden we boodschappen en gingen we naar de camping aan de rivier (en de spoorweg en de snelweg).

Donderdag 16 juli

Indian PaintbrushOm te beginnen, Anneke gefeliciteerd met je verjaardag (Sanders – er zijn nogal wat Anneke’s)! We hebben niet gemaild, maar wel aan haar gedacht!
Vandaag begonnen we vroeg en bezochten we eerst Lake Louise en Lake Moraine. Iedereen vond de meren en hun kleuren geweldig! We gingen terug naar de 1 naar Yoho Park om naar de ‘spiral tunnels’ te kijken (helaas kwam er geen trein) waar de treinen rondjes maken (door tunnels in de bergen) om het grote hoogteverschil the overbruggen. We gingen verder naar Emerald Lake om van nog meer kleuren en landschappen te genieten, Ton’s gezin wandelde om het meer, wij gingen wat eerder weg, terug naar de camping. Eindelijk even tijd om op de camping wat te ontspannen. Na samen gebarbecued te hebben gingen Nico en ik nog even langs de rivier wandelen en over de camping.

Vrijdag 17 juli

berggeitNog een keer vroeg op vandaag, om de Icefields Parkway te nemen naar Jasper. We stopten bij Bow Lake, Peyto Lake (namen de weg naar boven zodat pap het ook kon gaan zien), lunchten in Saskatchewan Crossing en bezochten het Icefields Centre bij de Athabasca gletscher (ik kreeg migraine dus ik bleef in de camper om te slapen). Iets verder zag Amalia een beer!! We stopten en draaiden om, Ton was er op tijd om de beer de heuvel over te zien lopen, maar tegen de tijd dat Nico en ik terug waren, was hij al weg 🙁 Wat later zagen we wel allemaal ‘mountain goats’ naast de weg! Mooie dieren die we nog niet gezien hadden! Met mijn migraine ging het wat beter door al die adrenaline 😉 We stopten bij de Sunwapta Falls en sloegen de rest over, want we waren allemaal moe en wilden naar de camping (na wat inkopen in Jasper). Het was een fantastisch mooie rit, en pap en Amalia hadden de tijd van hun leven. Tijdens het rijden zitten ze altijd aan de dinette te genieten van de uitzichten 🙂
’s Avonds had Amalia nog een avontuurtje op de camping, toen ze verdwaalde nadat ze naar de wc geweest was. De camping is opgebouwd uit ‘lussen’ en je ben zo de richting kwijt. Ze vroeg een familie in perfect engels om hulp en die brachten haar zelfs terug 🙂

Zaterdag 18 juli

Eindelijk een rustig dagje. We zijn bij ons favoriete was/internet/koffie stekje, eindelijk tijd om het weblog bij te werken! We hebben nog 2 nachten hier voor onze wegen met Ton’s gezin zich scheiden totdat zij later naar Regina komen (wij rijden van daar af in 3 dagen terug naar Regina).

Drumheller En Familie Reünie In Calgary!

» fotoalbums 2009/ROCKIES / FAMILY VISIT

Voor de grote zomertrip gaan we weer naar de Rockies, omdat dit keer mijn familie onze komt bezoeken en nog wat meer van Canada wil zien!!! We nemen pap en zijn vriendin in onze camper mee, en mijn broer en zijn familie hebben hun eigen camper gehuurd. We vertellen jullie er alles over in onze komende updates!! 🙂

Vrijdag 10 juli

De avond van te voren besloten we om op vrijdag te vertrekken i.p.v. zaterdag. We wilden helemaal naar Medicine Hat rijden (5 uur rijtijd) en namen een pauze ongeveer in het midden, in Swift Current, waar we een vroeg gedineerd hebben bij Humpty’s. Zoals gewoonlijk genoten we van de prairie landschappen en zagen een coyote, antilopen, een roofvogel, een bison met een kleintje en tig koeien en tig gophers (soort grondeekhoorn) 🙂 In Medicine Hat parkeerden we op een verlaten (behalve al de RVs haha) parkeerplaats van een voormalige Wal-Mart winkel, waar we uitvogelden wat we op zaterdag en zondag wilden doen. We willen naar Drumheller gaan op zaterdag en hopelijk kunnen we daar nog een plekje op een camping krijgen voor de volgende nacht.

Zaterdag 11 juli

Royal Tyrrell MuseumOp weg naar Drumheller belde ik de camping dicht bij het stadje en we hadden het geluk nog een van de laatste plekjes te krijgen. Na 3 uur rijden door de platste en leegste prairie die je je maar kunt voorstellen, en het laatste gedeelte naar Drumheller door glooiende heuvels, vielen we stil toen we de Drumheller Vallei inreden. Wow! Die badlands zagen er veel imponerender uit dan we hadden verwacht! Groter en schilderachiger! We gingen rechts om een paar km naar de hoodoos te rijden, toen draaiden we om naar Drumheller te gaan en volgden we de Noordelijke Dinosaurus Route door de badlands vallei tot het uitzichtspunt over Horsethief Canyon (aaaaahhhhhhh!!!). Toen draaiden we weer om om terug naar Drumheller te gaan, maar onderweg stopten we nog bij het Royal Tyrrell Museum met de dinosaurus skeletten en veel meer. Als je een RV hebt, moet je direct door naar de extra parkeerplaats, maar er staat geen bord in het begin, dus we reden eerst over een overvolle parkeerplaats voor we die extra parkeerplaats met een RV deel ook maar vonden. Het museum was erg indrukwekkend, veel interactieve dingen en natuurlijk veel fossielen en skeletten, vooral van dinosaurussen. Om 4 uur waren we terug in Drumheller op de camping waar we in een pull through plek met water en stroom parkeerden met de voorkant naar een heuvel. Er is geen privacy, maar de camping is dicht bij het stadje, dus we konden lopend daarheen om de “Grootste Dinosaurus Ter Wereld” van 26m hoog te zien. Nico ging met de trap erin naar boven om over de vallei uit te kijken vanuit de dino’s bek 🙂 We liepen wat door het stadje, maar er was niet veel te doen. Op de weg terug aten we bij een Grieks restaurant, mmmmm moussaka!

Zondag 12 juli

onze familieNa een snel ontbijt in Drumheller namen we de 9 richting Calgary, passeerden de stad aan de oostkant om naar Okotoks te gaan, waar we collega-Nederlandse-emigranten Richard en Jacky en hun zonen opzochten. Na een paar uur reden we een stukje verder naar het westen naar Black Diamond om Rob, Anneke en hun kleintje Ryan op te zoeken, nog een Nederlandse familie. Het was heel gezellig met beide families (bedankt!!), maar rond 4u moesten we vertrekken om op tijd bij de Travelodge in Calgary te zijn om onze familie te verwelkomen die vanuit Amsterdam kwamen gevlogen. Mijn pa van 90 en zijn vriendin Amalia, mijn broer Ton, schoonzus Rita en hun zonen Martijn en Sander. Het was een geweldige reunie na 16 maanden! We aten in het restaurant en lieten enkelen van hen onze camper zien, voordat ze allemaal naar bed gingen (wij bleven op de parkeerplaats overnachten).

Motorhoming! – Greenwater Lake Provincial Park, SK

» fotoalbum 2009/0701 ~ Motorhoming! Greenwater Lake, SK

Eindelijk gingen we dan eens terug naar Greenwater Lake Provincial Park. We waren daar 2 weken nadat we naar Canada verhuisd waren – nog steeds in de winter, dus in de sneeuw en met -30. We waren benieuwd hoe het in de zomer uit zou zien! Na bijna 4 uur (en een pauze van een half uur in Wynyard) kwamen we aan in het park wat al deel uitmaakt van het boreaal bos (taiga). De hoofdweg zag er uit zoals we verwacht hadden, maar het deel bij het strand en de haven zagen er heel anders uit nu de bomen groen zijn en zo, wow!

We hadden gereserveerd, maar konden niet meer dezelfde plek voor 4 dagen krijgen. Alleen 2 nachten zonder services en dan 2 met stroom. Maar voor vannacht konden ze ons toch een plek met stroom geven, op de Hilltop camping (#39). Erg privé en een bijna vlakke plek, maar het zag er nogal nieuw uit met zanderige ‘muren’ alsof ze net uitgegraven waren in de heuvel. Een parkmedewerker zei ons later dat ze aan sommige sites gewerkt hadden, omdat er trapjes in zaten en ze voor de veiligheid vlak gemaakt moesten worden. Er waren wat Canada Day festiviteiten in het park (met tot slot een kampvuur ergens), maar we deden niet veel meer… dut-fiets-bbq-dvd-bed.

De donderdag was een heerlijke dag. Zonnig, warm genoeg, maar niet te warm. We moesten naar onze volgende plek verhuizen, dus na het ontbijt verlieten we onze uitgegraven plaats en parkeerden we bij de haven, om een aantal uren daar en op het strand door te brengen. Terug bij de camper zaten we met de katten in het gras, genietend van een slushie delight (wat softijs midden in een slushie, een soort gemalen waterijs – perfecte combinatie!). Kan het leven nog mooier zijn? Na wat inkopen bij de parkwinkel gingen we naar het kantoor van de camping om 2 uur. We vroegen weer of er een plek met stroom vrijgekomen was, en we hadden weer geluk! Ze kon een boeking omruilen, zodat we op deze plek (#62) de resterende 3 nachten konden blijven. Woo! En wat een mooie plek! Geen uitgegraven plek 😉 De katten werden vermaakt door insecten, eekhoorns en grondeekhoorns (andere soort dan ‘onze’ gophers) en we ontspanden ons een tijdje. Nadat een vuurtje maken weer niet gelukt was, barbecueden we en fietsten we naar Fisherman’s Cove (een lodge net buiten het park) en langs wat huizen en cabins aan het meer, en bleven een uur op het strand zitten tot de zon onderging.

Vrijdag begon bewolkter en killer. Maar toen de zon eenmaal doorkwam, was het weer lekker! We bleven op de camping tot een uur of 3 en fietsten toen naar het strand. We aten een late lunch/vroeg avondeten in het strandcafé, waar we vermaakt werden door een eekhoorn en een grondeekhoorn die uit je hand aten. We fietsten naar de Fisherman’s Cove (waar we de eerste keer logeerden) om te vragen of ze de Riders wedstrijd van die avond om 19u op zouden zetten (eerste van het seizoen). Terug op de camping deden we een dutje en we misten de eerste quarter. Maar toen we de wedstrijd op de radio van de buurman hoorden, wilden we toch nog gaan kijken (leuker om te kijken dan alleen luisteren). Het was hartstikke leuk daar! Het voelde als thuiskomen en de eigenaar herkende ons nog. 11 Kokanees (bier) en een Rider overwinning (28-24 tegen de BC Lions) later, gingen we terug naar de camping om 23.30u! We hoorden dat we ons geen zorgen hoefden te maken over beren (het is te druk op de camping), maar we zagen wel een hert waar we bij ons eerste bezoek een heel stel gezien hadden:)

Zaterdag was een nogal luie dag. We werden veel te vroeg wakker, gingen naar de wc om 7u, besloten op te blijven en te ontbijten. Niet lang daarna gingen we weer naar bed en sliepen we nog eens 2 uur 😉 We brachten de dag ontspannend op de camping door, fietsten naar het strand voor een slushie delight en maakten eindelijk een vuurtje in onze vuurkorf, waar we BBQ restjes van de vorige dag opwarmden en eindelijk s’mores op de goede manier maakten. Op zondag moesten we weer naar huis en toen we bij een tankstation in Raymore pauzeerden, kwamen we Nico’s collega Tracy tegen waarmee hij deze week diensten geruild had (ze was in het noorden wezen vissen)… hoe groot is de kans nou dat je elkaar dan onderweg treft????

Het was geweldig om weer naar Greenwater Lake terug te gaan (en te zien hoe mooi het in de zomer is), aangezien het de eerste plek was die we bezochten net nadat we inwoners van Canada geworden waren. De Fisherman’s Cove bezoeken was alsof we thuiskwamen, en Greenwater Lake zal altijd een speciaal plekje in ons hart hebben (dus we zullen er ook opnieuw naartoe gaan)!

Greenwater Lake Provincial Park

Mooie plekken in het bos, vlak, sommige multi-level plekken waren net uitgegraven om ze vlak te maken, maar met als gevolg dat ze momenteel niet echt mooi waren(maar de rest van de plekken wel!!). $17 voor plekken zonder stroom, $22 met stroom, dag/3 daags/week/overdraagbare jaarpas Provincial Parks nodig ($50 voor 2009). Korte wandeling/fietsrit naar het strand en haven, ook heel mooi met een strandcafé, parkwinkel (en wasmachines, arcade, minigolf) en cabins.

Motorhoming! – Moose Mountain Provincial Park (Kenosee Lake, SK)

» fotoalbum 2009/0618 ~ Motorhoming! Moose Mountain, SK

Vorige week donderdagnacht gingen we thuis weg nadat Nico terugkwam van het werk. Het zou al snel donker worden, dus we konden niet helemaal naar Moose Mountain Provincial Park (Kenosee Lake) rijden, de bestemming van onze keuze, dus we brachten de nacht door op Dyer Straits, een camping bij White City. Het was een eenvoudige camping, hutje mutje, amper privacy en direct aan de Trans Canadian Highway, maar we waren tenminste uit de stad weg en aan het kamperen. Helaas regende het een beetje, dus zaten we binnen. Midden in de nacht werden we wakker van plotseling gehuil en geblaf van een troep coyotes vlakbij. Geweldig (hey we zijn maar stadslui…)! ’s Morgens waaide het flink, maar het was zonnig en na buiten wat boterhammen gegeten te hebben, vervolgden we onze reis naar het oosten.

Het landschap langs de Trans Canadian Highway (de 1) was zonder verrassingen, de gebruikelijke heuvels, akkers, weilanden en waterreservoirs. Bij Whitewood gingen we naar het zuiden, na een lunchpauze bij een tankstation. Om een uur of 2 kwamen we in Moose Mountain aan. Het is een mooi bebost gebied met veel meren, een erg ontypisch landschap voor de prairie. Maar omdat het op een verhoogd plateau ligt (900m boven zeeniveau) is het koeler en natter dan de prairie eromheen, wat een bos mogelijk maakt. We deden boodschappen bij de parkwinkel (zeer complete winkel met levensmiddelen, campingspullen en wat souvenirs) en kregen een mooie plek op de Fish Creek camping (in het bos en perfect vlak). Terwijl ik de boel in/uitruimde en bij de katten bleef die zich buiten vermaakten, ging Nico een stukje fietsen langs Kenosee Lake af ten zuiden van de camping. Tijdens etenstijd mislukten Nico’s pogingen om een vuurtje te maken, het hout wilde alleen maar roken. Daar baalden we zo van dat we ook geen zin hadden om de BBQ te gebruiken, dus gooiden we wat hamburgers in de pan en aten we in plaats daarvan een paar heerlijke burger-boterhammen en salade. Later wandelden we nog wat rond op de camping en het viel ons op dat ze allerlei maten en vormen kampeerplaatsen (bij sommigen moest je achteruit in parkeren, sommigen waren meer een inham waar je parallel aan de straat parkeert) door elkaar hadden aangelegd. Ik kan echter kort zijn over de maten en vormen van de RV’s: enorm! De meeste waren gigantische caravans of fifth wheels (oplegger type caravan) met slide-outs (uitschuifbare gedeeltes) die onze camper klein doen lijken en er waren maar enkele kleinere units. Bij zonsondergang liepen we de Lakeview wandeling om de zon onder te zien gaan boven Little Kenosee Lake (ten NW van de camping). Maar zelfs dat konden we niet goed, want de zon was al weg. Toch nog een mooi gezicht hoor! 😉

Na een (vroege) goede nachtrust, werden we vrij vroeg wakker en tegen 8.30u fietsten we rond in het park. Het zou een warme dag worden, maar zo vroeg was het nog heerlijk!! We probeerden de White Deer wandel/fietsroute het bos in, maar dat was bedekt met boomschors en snippers wat het fietsen heel moeilijk maakte en al snel werd het zo modderig dat we niet verder konden. We draaiden om en gingen terug naar de hoofdweg en het strand. Prachtig! In de Kenosee Inn “boven” het strand hadden we een heerlijk ontbijt (yummy buffet!) met een schitterend uitzicht over het meer en goede muziek (Led Zeppelin, Rush etc) op de achtergrond. Wow!

Urenlang relaxten we op de camping totdat we nog eens gingen fietsen om een uur of 4. We wilden zien hoe de weg verder naar het westen zou zijn, maar die veranderde al snel in een zandweg en leek alleen gebruikt te worden als toegang tot een netwerk van paden voor off-the-road voertuigen in de zomer of sneeuwscooters en langlaufen in de winter. We gingen naar Little Kenosee Lake bij de manege en naar Kenosee Lake vlakbij de camping, toen weer terug naar de camping voor meer ontspanning (hard nodig na de fietstocht in de heuvels!!!) en om te barbecueën.

Zondagmorgen konden we niet ophouden aan het ontbijtbuffet van de Kenosee Inn te denken, dus we fietsten daar weer heen! Er was veel wind en het was deels zonnig. Perfecte afsluiting van deze kampeertrip (we vergeten voor het gemak maar dat we thuiskwamen in Regina in de regen) 😉

Dyer Straits campground

Privé camping bij White City, gras met wat struiken en bomen, direct bij de Highway 1, omringd door weilanden. Kleine plekken met picknick tafel en vuurkorf, toiletgebouw ok maar kan wel wat opgeknapt worden, $18 voor elektriciteit/water plek. Speeltuintje, wifi.

Moose Mountain Provincial Park campings

Prachtige campings in het bos, perfect vlakke plekken met vuurkorf/bbq en picknicktafels, gesitueerd tussen Kenosee en Little Kenosee Lakes. Onze electrische plek was $22, dag/3 daags/week/overdraagbare jaarpas Provincial Parks nodig ($50 voor 2009). Het is een paar km terug naar het strand, Kenosee Inn, mini-golf, en de golfbaan en meer voorzieningen in het dorp Kenosee Lake.

Motorhoming! – Rowan’s Ravine Provincial Park, SK

» fotoalbum 2009/0604 ~ Motorhoming! Rowan’s Ravine, SK

Na een mooie rit door de Qu’Appelle vallei en langs de oostkust van Last Mountain Lake (en we moesten voor een overstekend stekelvarken stoppen), kwamen we na 75 min. bij het Rowan’s Ravine Provincial Park aan. Het heuvelige landschap onderweg deed ons aan Limburg denken, waar we gewoond hebben (maar het is ruiger), maar het park zelf was tamelijk plat. Met zijn verharde wegen is het heerlijk om rond te fietsen (we hadden dit keer de fietsen mee), terwijl er veel gras en kleine bomen zijn. We kregen een mooie pull through site (letterlijk: rijd door plaats, waar je dus makkelijk aan de ene kant in en de andere kant uit kunt rijden, ideaal voor grote RVs) met een picknick tafel en vuurkorf/bbq (er is een enooooorme berg hout op de camping waar je jezelf kunt bedienen!), slechts 200m van het meer en misschien 300 van het strand, iets meer naar het (fast food) restaurantje en ik gok een 800m naar het haventje waar een kleine winkel is.

Nadat we donderdagavond aankwamen bezochten we het camping kantoor met Gandalf, die nieuwsgierig aan de opgezette coyote, das en uil snuffelde 😉 Nadat we onze camper op de mooie, vlakke, verharde pull through plaats zetten, reden we wat rond op onze fietsen, zagen wat herten vlak voor ons de weg oversteken, en keken naar de zonsondergang op het strand (ok we waren iets te laat, maar het was toch nog mooi) waar we een reiger zagen. We bekeken de wc gebouwen en waren positief verrast. Er is een klein wc gebouwtje dichtbij wat al heel netjes is, maar het tamelijk nieuwe ‘service centre’ aan het einde van onze lus overtreft alles! Perfect schone en moderne wcs en douches (ik zei nog dat ik nooit meer thuis ga douchen!) en ook een wasserette! Terug op onze plek staken we een vuurtje aan en zaten met de katten nog een tijdje buiten.

Vrijdag was zo’n mooie dag. Misschien maar 15°C, maar meestal zonnig en amper wind. We waren de hele dag buiten, van ontbijt, tot wandelen met Gandalf, fietsen over de campings, het strand en rond de haven, koffie drinken bij het restaurant, barbecueën voor het avondeten en marshmallows roosteren boven het vuurtje in de avond. Het enige negatieve was dat toen Nico met Gandalf was gaan wandelen, de kat in paniek raakte toen ze dichter bij het strand kwamen en hij in zijn angst Nico beet omdat die hem aan zijn harnas vasthield. Het liet een lelijke snee achter die zijn duim pijnlijk deed opzetten!

Helaas was het op de zaterdag bewolkt en een stuk frisser en daarbij regende het ook nog licht vrijwel de hele dag. We bleven voornamelijk binnen, maar Nico’s duim voelde tenminste weer iets minder pijnlijk aan, dus het zag er wel naar uit dat hij daarmee niet meer naar een dokter hoefde. Laat in de middag gingen we eindelijk wat rondlopen in de motregen om een frisse neus te halen en we besloten in het restaurantje friet en vis te eten i.p.v. te moeten barbecueën. Daarna liepen we nog over de camping en nog eens tussen 8 en 9 in de hoop de herten weer te zien, maar die zagen we helaas niet.

Rowan’s Ravine Provincial Park camping

Mooi verzorgde campings met veel gras en bomen in een vlak gebied, aan de oostkust van Last Mountain Lake. De plaatsen met en zonder electriciteit hebben een picknicktafel en vuurkorf/bbq (gratis hout op de camping), $17-$26 (we hadden elektrisch, pull through voor $22), dag/3 daagse/wekelijkse/overdraagbare jaarlijke pas nodig ($50 for 2009). Schone en moderne wcs en douches, speeltuin, dichtbij strand met restaurant, mini-golf, haven met winkel. Wifi in diner, we hadden mobiel bereik van Rogers.

Motorhoming! – Dunnet Regional Park (Avonlea, SK)

» fotoalbum 2009/0522 ~ Motorhoming! Dunnet Regional Park, SK

Deze trip was een typisch weekend uitje van vrijdagmiddag tot zondag. We kozen weer een regionaal park, dit keer zelfs dichterbij huis, Dunnet Regional Park bij Avonlea, ongeveer 90 km ten ZW van Regina. Het park en de camping liggen in de prachtig groene en (met es en esdoorns) beboste vallei van de Avonlea beek en vlakbij de Avonlea dam die Dunnet Lake creëerde.

Het landschap onderweg was vrij gewone prairie en zo totdat we in de buurt van Avonlea (en de 880m hoge Dirt Hills ten westen ervan) kwamen. Je rijdt door de vallei bij de golfbaan, dan rijd je naar het zuiden door het kleine plaatsje Avonlea (450 inwoners) en weer terug naar het oosten om weer bij de vallei te komen bij het meer en het regionale park. De vallei begon al groener te worden, of ten minste de lagere begroeing had aardig wat bladeren, maar de grotere bomen nog niet. Veel groen gras ook, dus al met al heel wat anders dat de (toen nog) kale camping bij Manitou Lake twee weken geleden. De plaatsen van de camping liggen in dat beboste gedeelte met es en esdoorns, maar helaas zijn die te klein voor grotere units en kregen we een plek in het kantoor/zwembad/recreatie gedeelte met uitzicht op een softbal veld. In eerste instantie was ik daar wel teleurgesteld over (geen contact met andere kampeerders, open plek ipv in het bos), maar het bleek toch wel een goede plek te zijn. Het zal wellicht rumoeriger zijn als het zwembad ook open is later in de zomer, maar nu was het rustig, direct achter ons was een picknick plaats en de Avonlea beek en de kiosk was dichtbij voor een snack, koffie of een iced cappuccino. We hadden een simpele buiten WC (septic tank) vlakbij, maar we kwamen er op de laatste dag achter dat er ook gewone toiletten waren in het recreatie gebouw naast ons 😉 Douches zijn er waarschijnlijk alleen in het centrale gebouw op de camping zelf, maar dat was best ver van ons (nou ja, ik schat een 800m).

Vrijdag was het nog wat winderig en kil, maar in de zon was het toch zo lekker dat we de hele middag buiten konden zitten. Nico zette de gas barbecue in elkaar die we voor de camper gekocht hadden en testte hem. Het is een tafelmodel, maar je kunt de poten ook verlengen. Werkte goed! Na het eten en kort voor zonsondergang wandelden we naar de eigenlijke camping aan de andere kant van de heuvel waar we tegenaan keken. Wat een prachtige vallei! De meeste plaatsen met stroom (met en zonder verdere aansluitingen) waren seizoensplaatsen, en er was een gedeelte zonder enige aansluitingen wat dieper in het bos.’s Avonds keken we binnen nog een DVD (Nico had nog een speler gekocht voor 30 dollar die ook PAL afspeelt, voor onze Europese DVDs en kopieën).

Zaterdag was gewoon een zalige dag. Waarschijnlijk zo’n 22 graden, en na het ontbijt (ei en worstjes en broodjes en Nico ging koffie halen bij de kiosk bij het kantoor) rolden we de luifel uit en lazen en puzzelden (sudoku) we in de schaduw. Heerlijk! De lijnen van de katten zaten vast aan de hendels van de vuilnisbak en we moesten ze regelmatig ontzetten omdat ze zich vastgelopen hadden (of af en toe naar binnen laten als ze dat wilden). Nico wandelde nog wat met Tess en Gandalf. Bij de laatste wandeling moest hij Gandalf letterlijk naar ‘huis’ sleuren, dat was lachen (zie video)!!

Bij die kiosk kun je koffie, fris, ijs etc en ook diverse snacks krijgen, dus voor de lunch haalden we wat friet/poutine (friet met jus en kaas) en ribjes. Wat later wandelden we naar het meer. We namen de ‘Nature Trail’ (Natuur Pad) vanaf de picknick plaats achter ons, die begon met een hangbrug over de beek. Het pad was erg smal en soms zo smal, dicht bij de beek en scheef, dat ik zijwaartse stappen moest maken en me aan takken vast moest houden om erlangs te komen. Nou, avontuurlijker dan dat zijn we ook niet hoor, pfff! Na de beek een tijdje gevolgd te hebben kwamen we bij de dam uit en liepen we over de gewone weg terug naar de camping 😉 Na een iced cappuccino gingen we terug naar de camper, waar ik wat voelde kriebelen in mijn t-shirt. Een teek! Oh ja natuurlijk… teken! We hadden door flink wat struikgewas gelopen, dus ik kleedde me meteen uit, vond 2 teken in mijn t-shirt en 1 op de buitenkant van mijn broek. Gelukkig niks op mijn lijf. Ik denk dat ik alles nog wel 2 of 3 keer heb nagekeken in de uren daarna. Brrr. We hadden wel wat muggensteken opgelopen ondanks de Off spray, maar de beestjes vielen me niet meer zoveel lastig op onze plek na nog een laagje Off. We barbecueden en zaten tot een uur of 9 buiten en keken binnen nog een DVD tot we om 11 uur gingen slapen. Wat een perfecte dag (nou ja behalve de beestjes dan)!

De laatste keer dat we gekeken hadden, zou het gaan regenen op zondag, maar we werden wakker met de zon. Er waren een paar wolken en het waaide weer flink, maar het was lekker genoeg om buiten te ontbijten. We moesten voor 12 uur weer weg zijn, dus we waren vrij vroeg thuis (het is maar een 75 min. rijden). In de achtertuin staken we de camper dit keer zonder problemen achteruit op zijn nieuwe plek nu de ingang vrij en vlak en camper-klaar gemaakt is! 🙂

Dunnet Regional Park Campground

De hoofd camping heeft vrij kleine maar erg mooie plaatsen in de beboste vallei, voor grotere units zijn er een aantal plaatsen bij de picknick plaats bij het zwembad/kantoor/recreatie gedeelte. Alle plaatsen hebben vuurkorven, vuilnisbakken en picknick tafels, centrale taps voor drinkwater, $25-$30 (onze plek bij de picknick plaats had 30 amp stroom voor $25), dag- of seizoenspas Regional Parks nodig ($35 voor 2009), ik denk dat de moderne wcs/douches gratis zijn (de meeste wcs zijn van het niet zo aantrekkelijke septic tank type) maar we zijn er niet binnen geweest, zwembad, kiosk, speeltuin, baseball velden, vissen, boten trailerhelling, mini-golf, camping keuken, groepsfaciliteiten, wasmachine, geen internet. Golfbaan verderop in de vallei, 7 km naar Avonlea (www.avonlea.com) met winkels, supermarkt, restaurant etc.