wobben.org

Hello guys!

We’ve been doing really well here in our first week as Canadian residents. We applied for our SIN number and health card and did a lot of shopping (so much to get, so many stores, so much to discover). The weather has been awesome, sunny and freezing up until -25 or so, but the dry frost feels great to me (but we haven’t been outside for long periods of time). Right now it’s getting warmer, only mild frost and the snow is melting a bit in the sun. We’re settling in nicely in the basement suite, but didn’t have much time for the computer stuff yet. I’ve started to type up a detailed report, but I never seem to be able to finish it and stuff gets added all the time, so I better start with a part I, the part about the last days in the Netherlands.

Last days in the Netherlands:

After weeks of packing we were finally done on the 11th. We are going to use World Baggage Services to get the 3 cubic metres of boxes shipped, it was picked up on the 15th and will be shipped on the 25th (to arrive here about a month later if all goes well). Then we had to go through the house, either keeping things that we wanted to take along in our suitcases or tossing stuff out.

On the 14th Nico had his last day at work and it was pretty heavy to say goodbye to his co-workers. As he doesn’t work with all his co-workers every day like I do, a lot of them are going to come over on our walk-in afternoon on Sunday. In the meantime I had my last Cesar gym class, and afterwards we went for an early dinner at one of the members, Milly. She’s partly from Suriname and would cook for us. We had a killer meal and they gave me a Dutch calendar and a Dutch cookbook as farewell presents At night we had another dinner appointment, with Dave and Liz in Aachen.

Friday the 15th was my last day at work, and luckily it wasn’t so heavy, it was mostly just heartwarming. Best present was from my co-workers: I got an awesome hoodie saying “bye bye my love, your old team” It was definitely weird to leave the place I knew so well for the last time, after 6 years…
Back home, our rental furnace had been removed, so we’d be spending the last days in a cold house (it was freezing at night and we only had a small heater in the living room). Later that day the boxes were taken away to be shipped (don’t get me started on the annoying driver that complained about everything and esp. WBS).

On Saturday we drove to the garbage disposal park with a borrowed van, three times!, to get rid of the last furniture and other stuff. After hours of hard work, we spent some time at Rob and Vera’s to get a shower and we tried to pack the suitcases for a bit.
At 5.30 Els and Maurice came over, they were going to pick us up to have dinner somewhere, they didn’t tell where. That was arranged months ago. We went to Danas, a Mexican restaurant in Geleen and had a good time (and food) there. Afterwards Els wanted to have a drink at Ed & Rocco’s, a hardrock bar in Geleen, so we went there next. When we entered, I vaguely saw Rob’s face, I thought, that can’t be Rob, must just look like him. Then I saw the next familiar face and the next and the next… and then I realized this was for US! Geez, I don’t know how people managed to keep it a secret, but we really had NO clue whatsoever!!!!! Almost all our neighbours were there, some friends and a lot of my family incl. my dad, Amalia, my brother and nephews!! We had said that we hated goodbye parties, but this one was so cool! Not nearly as much drama as I thought it would be and it was so heartwarming!! We really didn’t need any presents and all, but of course we’re grateful after all for everything we did get anyway, like tons of liquorice, cards and a lot of money. And not to forget the many awesome words and good wishes you had for us. THANK YOU everybody and most of all the best girl in the world for making this surprise party the best present ever, ELS YOU RULE!!

When we got home at 1am, we couldn’t go to bed right away, we were too overwhelmed by all the impressons of the surprise party. The only goodbyes that I really dreaded (my dad and brother) went very well luckily. My dad’s 89, but I just had a very strong feeling that I would see him again, so it was OK.

In the morning I woke up with the throbbing migraine I had been able to keep on a distance for all these weeks. Oh well.. I knew I’d get through it somehow and Canada was getting real close That Sunday we had our own sort-of goodbye party, a walk-in afternoon in our almost-empty house with garden furniture, no heat (brrrrrr) and disposable cups. That was a great succes too, so many people came by! Again we were very impressed by it all! The biggest surprise was probably Marco and Diana stopping by for a moment earlier that morning, on their way home from the hospital, with their newborn daughter Caitlin!! I was very surprised and honoured that they stopped by to show us their little bundle of joy before we left!

After that we reeeeaaaally had to pack our suitcases and clear out the last few things in the house! We had a few kilo’s too much and it took us forever to divide them over the bags. We slept for 2 hours before we got up again at 3am. The shuttle taxi came to get us at 4am and a whole bunch of neighbours got up in the middle of the night to see us off!! We have the best ex-neighbours in the world (or were they just so happy to get rid of us ?)!! We hugged them all several times before finally getting into that taxi, some goodbyes weren’t easy, but funny enough no goodbyes had been as difficult or emotional as I had been afraid of (not even leaving the house), I guess we were just totally ready for it.

album 02/02 - 02/18 last days in the Netherlands (84 pictures)

Updates on our new Canadian life coming up soon!

Nederlandse tekst:

Hoi!

Het gaat heel goed hier in onze eerste week als inwoners van Canada. We hebben de SIN (soort sofi nummer) en health card (gezondheidszorg kaart) aangevraagd en veel gewinkeld (zo veel te kopen, zo veel winkels, zo veel te ontdekken). Het weer was geweldig, zonnig en vorst tot -25 of zo, maar de droge vorst voelt voor mij goed aan (maar we zijn steeds niet echt lang buiten geweest). Op dit moment is het wat warmer, slechts milde vorst en de sneeuw smelt een beetje in de zon. We settelen goed in het kelderappartement, maar hadden nog niet veel tijd voor computer spul. Ik ben aan een gedetailleerd verslag begonnen, maar ik schijn het nooit af te krijgen en er komt steeds wat bij, dus ik begin maar eens met een ‘part I’, het deel van de laatste dagen in Nederland.

Laatste dagen in Nederland:

Na weken van pakken waren we de 11e eindelijk klaar. We gaan World Baggage Services gebruiken om de 3 m3 met dozen te verschepen, het is de 15e opgehaald en zal de 25e op de boot gaan (om ongeveer een maand later aan te komen als het goed is). Toen moesten we het huis verder leegmaken, dingen bewaren die mee moesten of dingen weggooien.

Op de 14e had Nico zijn laatste dag op het werk en het was best heavy om afscheid te nemen van zijn collega’s. Aangezien hij niet elke dag met al zijn collega’s werkt zoals ik, komen een heel stel a.s. zondag op onze inloop middag. Intussen had ik mijn laatste Cesar gym en daarna zijn we voor een vroege maaltijd naar Milly gegaan, die Surinaams gekookt had (Milly is half Surinaams). Dat was heerlijk en ze gaven me een Hollandse kalender en kookboek als afscheidskadootjes ’s Avonds hadden we nog een eetafspraak, met Dave en Liz in Aken.

Vrijdag de 15e was mijn laatste dag op het werk, en gelukkig was het niet zo heavy, maar vooral hartverwarmend. Beste kadootje van mijn collega’s: een geweldige sweater met “bye bye love, your old team” Het was wel gek om de plek die zo vertrouwd is te verlaten na 6 jaar…
Terug thuis was onze gehuurde CV ketel weggehaald, dus de komende dagen zouden we in de kou zitten (vorst ’s nachts en we hadden slechts elektrische kacheltjes in de woonkamer). Later die dag zijn de dozen die verscheept moeten worden opgehaald (begin niet over de irritante chauffeur die overal wat over te klagen had, vooral WBS).

Zaterdag’s reden we 3x! naar het milieupark met een geleende bus, om van de laatste meubels en andere zaken af te komen. Na uren hard werken brachten we wat tijd door bij Rob en Vera om te douchen en we pakten onze koffers voor een deel.
Om 17.30u kwamen Els en Maurice ons ophalen voor een etentje ergens, ze zeiden niet waar. Dat was al maanden geleden afgesproken. We gingen naar Danas, een Mexicaans restaurant in Geleen en dat was heel leuk (en lekker). Naderhand wilde Els nog wat gaan drinken bij Ed & Rocco’s, een hardrock cafe in Geleen. Toen we daar binnenkwamen, zag ik vaag Rob’s gezicht, ik dacht, dat kan Rob niet zijn, moet iemand zijn die op hem lijkt. Toen zag ik het ene bekende gezicht na het andere… en toen realiseerde ik dat dit voor ONS was! Jeetje, ik weet niet hoe mensen dit geheim gehouden hebben, maar wij hadden NIKS in de gaten!!!!! Bijna al onze buren waren er, wat vrienden en veel van mijn familie, incl. mijn vader, Amalia, mijn broer en neven!! We hadden gezegd dat we een hekel hadden aan afscheidsfeestjes, maar deze was zo cool! Helemaal niet zoveel drama als ik had gedacht en zo hartverwarmend!! We wilden echt geen kadootjes en zo, maar natuurlijk zijn we dankbaar voor alles wat we toch gekregen hebben, zoals heel veel drop, kaarten en geld. En niet te vergeten de vele geweldige woorden en goede wensen die jullie voor ons hadden. BEDANKT iedereen en vooral de geweldigste meid van de hele wereld voor het organiseren van dit beste kado ooit, deze surprise party, ELS YOU RULE!!

Toen we rond 1 uur thuiskwamen, konden we niet meteen gaan slapen, we waren te veel onder de indruk van alle impressies van de surprise party. De enige afscheiden waar ik echt tegenop zag (pap en mijn broer) gingen gelukkig erg goed. Mijn vader is 89, maar ik voelde heel sterk dat ik hem weer zou zien, dus dat was OK.

’s Morgens werd ik wakker met de knallende migraine die ik de laatste weken op een afstand had kunnen houden. Nou ja.. ik wist dat ik er op een of andere manier wel door zou komen en Canada erg dichtbij aan het komen was Die zondag hadden we onze eigen “afscheids” party, een inloop middag in ons bijna-lege huis met tuinmeubelen, geen verwarming (brrrrr) en wegwerpbekers. Dat was ook een groot succes, zo veel mensen zijn langsgekomen! Opnieuw waren we erg onder de indruk!! De grootste verrassing was wel toen Marco en Diana even langskwamen op weg naar huis van het ziekenhuis, met hun pasgeboren dochter Caitlin!! Ik was erg verrast en vereerd dat ze nog even bij ons langskwamen om hun “sterretje” te laten zien voor we weggingen!

Daarna moesten we eeeeeeecht onze koffers pakken en de laatste dingen uit het huis opruimen! We hadden een paar kilo teveel en het duurde eeuwig voor we het beter over de koffers verdeeld hadden. We sliepen 2 uurtjes voor we om 3 uur ’s nachts weer op moesten. De shuttle taxi kwam ons om 4 uur ophalen en een heel stel van onze buren waren opgestaan om ons uit te zwaaien. We hebben de beste ex-buren in de hele wereld (of wilden ze ons gewoon zo graag kwijt? )!! We omhelsden hen allen diverse malen voor we eindelijk in de taxi stapten, sommige afscheiden waren niet makkelijk, maar gek genoeg was er geen enkele zo moeilijk of emotioneel als dat ik bang voor was (niet eens het verlaten van het huis), ik denk dat we er gewoon helemaal klaar voor waren.

Updates over ons nieuwe Canadese leven komen er aan!

Sunday, February 24th, 2008, 9:15 pm | general | RSS 2.0 | leave comment, trackback |