cats
I want to put pics and info on our cats (RIP) in here!
I’ll add info for all our cats, I already have pics uploaded HERE.
Ik wil hier foto’s en info over onze katten (RIP) plaatsen!
Ik zal voor alle katten wat schrijven, foto’s staan al HIER.
Robin (1991 - 2006)
I got Robin when I was living in the St. Petrus Canisiuslaan in Eindhoven. I still had Lars, but Stevie and guest-cat Slammy were gone and it was time for new blood in the family. He was born on September 12th and I took him in when he was almost 5 weeks, he still needed to be fed. Needless to say he was soooo cute!
Robin grew up to be a big and strong man, and after I got together with Nico, he soon bonded with him like I had with Lars, or even more! When Nico got home from work, he would lay on the couch and call Robin - no matter how far away he was, if he wasn’t already waiting, he’d hear Nico’s call and rush over! He would jump on the couch and start kneading on Nico’s shoulder as if his life depended on it while purring loudly, until they would both fall asleep!
In 2005 we found out that Robin had diabetes and we had to give him diet food and 2 insulin shots a day. Everything seemed to be going well, until one night he came in the house, all agitated, with big eyes. Soon after he started walking weird and seemed in pain. I thought he had a hypo and gave him sugar, but nothing helped. The vet said I did the right thing and asked me to wait a bit longer. One hour later Nico came home and he saw the pupils were irregularly dilated and thought of the possibility Robin had a stroke. We called the vet again and went to see her at 1am. Robin’s back legs were almost paralyzed and the vet thought of some trauma to the back. She gave him a cortison shot that should lessen the swelling and we had to come back the next morning. Nico stayed with Robin all night, who kept rolling over, tried to walk but couldn’t and was clearly in pain. Whether it was some trauma or something internal, it looked really bad and we didn’t want to let him suffer anymore! So after 14 good and loving years we had to put Robin to sleep very unexpectedly. We were heart-broken as Robin was the last of our tribe and a very special cat 
Nederlandse tekst:
Ik kreeg Robin toen ik nog aan de St. Petrus Canisiuslaan in Eindhoven woonde. Ik had Lars nog, maar Stevie en gast-kat Slammy waren er niet meer en het was tijd voor nieuw bloed in de familie. Hij was geboren op 12 september en ik kreeg hem toen hij bijna 5 weken was, ik moest hem nog voeren. Onnodig te zeggen dat hij zoooo schattig was!
Robin groeide op tot een grote en sterke vent, en nadat ik verkering kreeg met Nico, kreeg hij een band met hem zoals ik met Lars had, of zelfs sterker! Als Nico van het werk thuiskwam, ging hij op de bank liggen en riep Robin - ongeacht hoever weg hij was, als hij niet al zat te wachten, hij hoorde het en kwam eraan gerend! Hij sprong op de bank en begon op Nico’s schouder te kneden alsof zijn leven er vanaf hing terwijl hij luid spon, totdat ze samen in slaap vielen!
In 2005 kwamen we erachter dat Robin suikerziekte had en we moesten hem dieetvoer geven en twee maal daags insuline spuiten. Alles leek goed te gaan, tot hij op een avond binnenkwam, erg onrustig en met grote ogen. Even later liep hij vreemd en leek pijn te hebben. Ik dacht dat hij een hypo had en gaf hem suiker, maar het hielp niet. De dierenarts zei dat ik het goed gedaan had en vroeg me nog even af te wachten. Een uur later kwam Nico thuis en zag dat de pupillen ongelijk waren en dacht aan de mogelijkheid van een beroerte. We belden de dierenarts weer en gingen er om 1 uur ’s nachts naartoe. Robin’s achterpoten waren inmiddels bijna verlamd en de dierenarts dacht dat hij misschien een trauma aan zijn rug had opgelopen. Ze gaf hem een hydrocortison spuit die de zwelling zou moeten verminderen en we moesten ’s morgens terugkomen. Nico bleef de hele nacht op bij Robin, die onrustig over zijn rug bleef rollen, probeerde op te staan maar dat ging niet, en duidelijk pijn had. Of het nu van een trauma of iets interns was, het zag er slecht uit en we wilden hem niet meer laten lijden! Dus na 14 goede en liefdevolle jaren hebben we Robin heel onverwachts in moeten laten slapen. Ons hart was gebroken, want Robin was de laatste van het stel en een heel speciale kat
